George Overmeire

onderhouden de vriendschap. En ik krijg nogal eens cadeaus. Soms ook grote, en dan ben ik best wel onder de indruk. Waar heb ik het aan verdiend?
Gisteren kreeg ik een heel leuk cadeau - klein maar fijn.
Toen ik wilde beginnen met de repetitie bij het Hillegersbergs Mannenkoor, stond op de pianolessenaar een enveloppe klaar. Er waren nog wat zaakjes te regelen dus de enveloppe moest wachten tot na de repetitie. Zat er een puzzel-kaart in - de bedoeling is dat je de achterkant beschrijft, hem uit elkaar haalt en de geadresseerde laat puzzelen tot-ie de boodschap kan lezen.
Daar gaat deze kaart nooit voor gebruikt worden, want op de voorkant staat een prachtige uil - die haal ik niet uit elkaar. En ik stuur hem zeker niet op.
De dames van de koorfanclub hebben op deze website mijn uilenzwakte ontdekt en deze kaart voor mij gekocht. Hoe makkelijk kan het zijn, zou je zeggen. En toch - je moet er maar op komen.

Zo noemden sommige leden van Operakoor Maasstad de reden van mijn vertrek naar Kwasi Kloos. Zelf noem ik het liever verandering van spijs. Want na bijna zeven jaar kende ik het menu van het koor en het koor kende mijn stijl van de maaltijd bereiden. Om in kooktermen te blijven. Kortom: het was tijd om over te stappen.
"Hey, Who Moved My Cheese?".
Hoe lang blijf je eigenlijk bij een koor? Ik ben ooit 17 jaar bij een koor gebleven. Dat is haast gebrek aan initiatief te noemen. Bij nog twee andere koren ben ik langer dan tien jaar gebleven - best trouw eigenlijk. Maar bij mijn vertrek bij deze koren had ik steeds het gevoel dat de meeste koorleden het wel best vonden. En ze waren toch ooit heel blij met me geweest - even niet goed opgelet dus.
Smell The Cheese Often So You Know When It Is Getting Old
Ik heb het ook ooit maar één jaar bij een koor uitgehouden. Dat is aan de korte kant, maar de klik was er niet. Zo tussen de vijf en zeven jaar, dat is in het algemeen lang genoeg om iets te kunnen opbouwen en kort genoeg om elkaar niet tot last te worden. The Quicker You Let Go Of Old Cheese, The Sooner You Can Enjoy New Cheese
Bij Operakoor Maasstad heb ik het gevoel op het juiste moment te zijn vertrokken. De zeven jaar net niet volgemaakt, het jubileumconcert (in oktober a.s.) net niet gehaald - dat had wellicht nog gekund - maar het was goed zo. Move With The Cheese
Afgelopen maandag mijn afscheid gehad. Daarbij werd mij een Liber Amicorum overhandigd, schitterend ingebonden in een gemarmerde kaft, waar diverse leden hun herinneringen aan mij hadden opgetekend.

Daar zaten heel wat mooie woorden bij, dus ik ben tevreden over de erfenis die ik daar achterlaat.
En nu niet meer achterom kijken: per 1 maart begin ik bij Vocal Group Kwasi Kloos. We kennen elkaar al, want vorig jaar heb ik daar ingevallen toen ze vlak voor een koorfestival in Almelo zonder dirigent kwamen te zitten. Met slechts twee repetities wonnen we daar de eerste prijs (natuurlijk niet helemaal alleen mijn verdienste) en ik weet nog dat, toen ik bij de prijsuitreiking het podium opliep, een van de juryleden tegen me zei: "blijf toch!". Ik eigenwijs natuurlijk, dus niet gedaan. De dirigent die het toen geworden is was al heel snel toe aan een nieuw stukje kaas en weer zette Kloos de deur voor mij wijd open. Ik heb even nagedacht en besloot toen erin te stappen. Savor The Adventure And Enjoy The Taste Of New Cheese! Het is een goed koor, Kwasi Kloos. Dus uiteindelijk toch een uitdaging.

Ik ben altijd op zoek naar prikkelende quotes, uitspraken van mensen die het zo goed, sterk, raak weten te zeggen. Een goede quote vat soms samen waar je anders een heel boek voor nodig hebt.
Hieronder volgen er een paar van mijn favorieten, dus zet je therapeut aan de kant en draag iedere dag een van deze quotes in je hart:

Levenskunst.

Dat is de titel van het Blog dat ik bij deze website ga bijhouden. Nog een Blog? Ik heb er al zeven! Jawel, maar dit keer persoonlijker - geen diepgaande discussies over politiek en technologie, maar een journaal van mijn dagelijkse beoefening van de Levenskunst.

Hedonisme: de kunst van het genieten. Zo leven dat je opnieuw zou willen leven. (Nietzsche). Hedonisme heeft daarbij misschien een wat negatieve connotatie van grijpen en graaien, maar zo zit ik niet in elkaar - ik wilde gewoon een pakkende titel in plaats van de Default: "My Blog". "Hedonistisch dagboek" ïs trouwens de ondertitel van het boek "Vulkanisch verlangen" van Michel d'Onfray", een van mijn favoriete filosofen.

“If you are not living on the edge, you are taking up too much room.” Jayne Howard.

Juist. De Cyberpunk-leus. Maar er is ook plaats voor humor:

You don't stop laughing because you're growing old, you grow old because you stopped laughing! - Anonymous.

Nodig om af en toe wat te relativeren, vooral als anderen je voor de voeten lopen.

Het leven is een bron van vreugde; doch daar, waar het gepeupel meedrinkt, zijn alle bronnen vergiftigd. - Nietzsche

Ah! Wat had die ouwe chagrijn daar gelijk in. Maar het liep slecht met hem af, wellicht door zijn misantropie. Dan hier en daar een scheutje ironie en cynisme. Ik voel mij dan ook het meest thuis bij de uitspraak van Biedermeier-schrijver Carl Herloßsohn:

“Noch einmal, sage ich, denkt an die Ironie und schweigt! Denkt! Aus der Ironie erfolgt die Wehmuth, wie aus der Narrheit die Weisheit erwächst. Die schwarze bittere Erde trägt bunte Blumen und süße Früchte; der schwarze Bergschacht, der giftig geschwangerte Erdkern, birgt Gold und Diamanten; der schlammige Grund des Meeres, wo Ungeheuer wohnen, hat die Perlen; das Menschenherz hat Blut und Liebe - : findet Ihr auch von Alle dem in meiner Rede nichts: so denkt an die Narrheit, denkt an die Ironie; nennet auch einen Weisen, und es gesellt sich jetzt schon die Wehmut in meinen Scherz. Amen!”
- Faust der Auerbachshöfling (Dr. Carl Herloßsohn) Rede im “Tunnel über der Pleiße”.

Dit is mijn logo. Nu ik een nieuwe website heb, dacht ik: nu ook een nieuw logo. Bovendien, het prefab template dat ik voor deze website gebruik had een tamelijk stom logootje, dus ik moest wat.
Nu ben ik grafisch niet zo sterk, dus ik gebruik voor dit soort zaken graag een programma dat het voor mij regelt. Ik zocht en vond Dmitry Brant's Hyperbolic Tessellation-program.
Een tessellation is een gelijkmatige vlakverdeling, zo'n beetje in de stijl van Escher, maar dan abstracter. Op zijn website legt Brant uit hoe het allemaal werkt, very interesting, maar voor nu ging ik recht op mijn doel af en voerde de drie magische getallen die mijn geboortedatum representeren in voor p, q en Max. Vertices. Na nog wat gesleutel aan de kleuren kwam het volgende logo eruit. Ja, het is absoluut wat ik ervan verwachtte.