George Overmeire

Nee, ik heb het niet over de finale van het WK. Aan voetbal heb ik zo'n hekel - eigenlijk vooral aan de voetbalverdwazing, want met de sport zelf is natuurlijk niks mis - dat ik ooit mijn kapper heb uitgezocht op zijn bereidheid niet in mijn bijzijn over voetbal te zullen praten.

Ook heb ik het niet over de nieuwe editie van het muzieknotatieprogramma Finale dat ik altijd gebruik, want dat komt jaarlijks met een update, waarvoor de snelle beslisser dan een schamele korting krijgt. Via de website met de toepasselijke URL "upgradefinale.nu" kun je dan op een site komen waar de nieuwe features op staan. Zes minimale vernieuwinkjes maar liefst heeft deze upgrade voor € 139 te bieden, op de website staat dan met grote letters "En nog veel meer!!!", maar wat dat veel meer dan precies is wordt nergens onthuld. Even over denken dacht ik nog en - Floeps!! - voor ik het in de gaten had hoorde ik niet meer tot de snelle beslissers. Dus mag ik een update van niks kopen voor het volle pond á € 149! Niet dus, want als de verbeteringen zo minimaal zijn voldoet de oude versie nog heel goed.

Boe, Boe en driewerf Boe voor de makers en eigenlijk ook voor K B Software & Systems b.v., dat in Nederland het alleenrecht heeft dit overigens toonaangevende product te verkopen.

Nee, ik heb het over de Finale van het seizoen - de Grote Eindspurt tot over de Finish! Na de laatste uitvoering van De Buzz, het - twee jaar eerder dan gepland - in goede orde afleveren van mijn geslaagde ELO-project (voorlopig nog hier te zien) en het helaas iets minder goed afgelopen "Berliner Requiem"-project met het Hillegersbergs Mannenkoor was ik behoorlijk afgepeigerd. Vooral vergader-moe overigens, want ik weet van geen ophouden als het gaat om het schrijven en arrangeren van muziek, het doen van repetities, het geven van lessen en het bouwen van ELO's, CMS's en Websites, maar als je mijn productiviteit en creativiteit om zeep wilt helpen moet je me vooral veel laten vergaderen en evalueren.
Gebabbel.
Geneuzel.
Geleuter.
Ge-Ouwe H***.
Dat wat de Duitsers zo mooi "plaudern" noemen.
Na de zoveelste vergadering (waarin ik stiekem zat uit te rekenen hoeveel ELO's, CMS's en Websites ik in al die verloren uurtjes had kunnen bouwen) heb ik besloten het praatwerk aan mensen over te laten die daar meer lol aan beleven dan ik en mijn energie voor die eindsprint te gebruiken.

Zo was het dan ineens vakantie op school en aangezien onze kinderen al gelijk zelf op vakantie of scoutingkamp gingen hadden wij het rijk alleen. Waarom thuiszitten als er ergens op de wereld nog een mooie stad is waar ik niet geweest ben? Zoals Gent. Het lijkt ongelooflijk, maar ik was er nog nooit aan toegekomen. Dus een laaang weekend geboekt in B&B Atlas. Prachtige B&B, ingericht met atlassen en globes, vriendelijke gastheer en -vrouw. De eerste dag regende het behoorlijk, maar dat weerhield ons er niet van de stad door te trekken met ons vaste plan: het hebben van geen plan. Gewoon straat in, straat uit en wel zien wat we tegenkomen. Camera voortdurend in de aanslag. Prachtige stad, en op het grote plein voor de St Baafskathedraal: ja, hoor: een groot televisiescherm om de Gentenaar naar Duitsland - Argentinië te laten kijken.

Op het moment dat ik deze foto schoot was het nog 1 - 0! :-)

Drie dagen de stad verkend (om daarna in de gids te lezen wat we allemaal gemist hadden) en toen terug, want maandagavond de laatste kooravond met Kwasi Kloos, hetgeen betekende eten bij strandtent Bora-Bora in Scheveningen.

En de avond daarna: laatste repetitie van het seizoen met het Hillegersbergs Mannenkoor. Opvallend dat ik dit seizoen bij beide koren begonnen ben, al was het met Kwasi Kloos pas vanaf 1 maart en met het HMK een heel seizoen. Eigenlijk best een productief jaar achter de rug! Vanwege - ja hoor - het voetbal (Nederland - Uruguay) begonnen we een half uurtje eerder, zodat we na een uur repeteren aan de borrel konden en vooral: voor de buis omdat niemand de halve finale wilde missen.

Je ziet hier de heren zangers rustig TV kijken, maar er zijn ook dames bij. Dat zijn onze koorfans, trouwer bij iedere repetitie aanwezig dan sommige zangers - al mogen ze niet meezingen. Ik weet niet of er andere mannenkoren in Nederland zijn met zo'n fanclub, maar uniek vind ik het wel! En niet alleen omdat ze ons af en toe in de watten leggen met een klein cadeautje; eerder schreef ik al over een leuke uilen-puzzelkaart die ik gekregen had. Ook nu was er bij de afsluiting van het seizoen een presentje voor mij, omdat ik de horde van het eerste jaar had genomen.

Een leuk fotoboekje met herinneringen aan de successen van het afgelopen jaar en een mok met een uil.

Ik heb de wedstrijd tot de pauze meegekeken - je dirigeert een mannenkoor of niet - en ben tijdens de pauze bij 1 - 1 naar huis gereden. Ik heb nu écht vakantie!

Het was doodstil op straat en ik betrapte me erop dat ik toch nog redelijk bezorgd was of het allemaal een beetje gunstig voor Nederland zou verlopen. Thuisgekomen bleek de stand 3 - 1; hiep-hoi, snel een glas inschenken en nog even het laatste kwartiertje meepikken. Tegendoelpunt, 3 -2 verdorie. Toch nog spannende laatste vijf minuten, maar het bleef zoals het was. Pfff, gelukkig, Nederland in de Finale.

Woensdag: naar de Parade in het Westbroekpark. Voorstelling gezien: "Schoftendiner" van Carver. Erg goed. Maar naar de Parade ga je eigenlijk voor al het andere, het buiten eten, mensen kijken:

en, niet te vergeten, de "Zweven is Leven"-zweefmolen. Maar helaas, die mooie poster is er niet meer, vervangen door een stom A4-tje met de spreuk "Zweeft, en gij zult vinden". OMG, die man is een filosoof... Alles wordt minder, wordt het niet? :-)

Buiten het Paradeterrein bij het Troelstra-monument de fietsen weer opgehaald en ik kon het niet laten een praatje te maken met de twee parkeerwachters die in hun dienst-auto naar het begin van de wedstrijd Duitsland - Spanje zaten te luisteren. Ik vroeg wat het stond (0 - 0) en op welk land ze hoopten voor de finale tegen Nederland.

Hoe diep kun je zinken? Ik, praten over voetbal, met een parkeerwacht! Na de Finale misschien een andere kapper gaan zoeken.

Zo zien de gangen van het VCL er momenteel uit: geen leerling te zien en de lokalen leeg - het meubilair staat op de gangen zodat alles schoongemaakt kan worden voor het volgende schooljaar.
En ondertussen vergaderen wij docenten in de twee lokalen die nog ingericht zijn gebleven over de rapporten van de leerlingen. Bijna vakantie.

Ook de koren druppelen nog wat na - hoewel er nog wel iets te doen is. Afgelopen zaterdag met KwasiKloos meegedaan aan de korenestafette in het Theater aan de Vaart, Vlaardingen, georganiseerd door hun vorige dirigent Merel Martens. Die zie je hier uit de verte aan het werk tijdens het collectieve inzingen:

Het leuke van zo'n korenfestival is dat het ongedwongen is; er is geen jury. Ieder koor kon dus puur voor het plezier zingen en dat is eigenlijk waar zingen ook voor bedoeld is - je moet helemaal niet met wedstrijden mee willen doen. Hoe ontspannen het ook was: vreemd genoeg hoorde je de beste zang na afloop, toen de verschillende koorzangers in de foyer nog hun gedeelde repertoire al dan niet onder leiding van een dirigent (en al dan niet onder invloed van alcohol) ten gehore wilden en konden brengen.

Hm, deze foto is zo onscherp dat je misschien denkt dat ik onder invloed van alcohol was, maar dat was ik niet! :-)

Vaderdag-uilen. Een hele familie nerveuze uiltjes werd mij bij het vaderdag-ontbijt aangeboden. De zaterdag eraan voorafgaande heb ik verdomd vaak alleen in de kamer gezeten - ik vermoed nu dat er hevig geknipt en geplakt is geworden om deze "Wise Guys" zoals ze eigenlijk heten voor mij in elkaar te knutselen.
De tijden zijn veranderd: ik koos vroeger samen met mijn broers en zussen om het andere jaar voor mijn vader uit het vaste recept van óf een fles oude jenever (dat mocht je toen als kind nog voor je vader kopen!) óf een after-shave van het merk "Old Spice". Ik kreeg, behalve de Uilenfamilie, de DVD-box van de Star Wars trilogie en een SPSQP-button voor op mijn koortas.

Niks geen versjes, uit het hoofd opgezegd, met "lieve papa..." of zoiets, daar zijn mijn kinderen inmiddels te groot voor geworden.

Nou ik nog :-)

Ik ben altijd op zoek naar prikkelende quotes, uitspraken van mensen die het zo goed, sterk, raak weten te zeggen. Een goede quote vat soms samen waar je anders een heel boek voor nodig hebt.
Hieronder volgen er een paar van mijn favorieten, dus zet je therapeut aan de kant en draag iedere dag een van deze quotes in je hart:

Levenskunst.

Dat is de titel van het Blog dat ik bij deze website ga bijhouden. Nog een Blog? Ik heb er al zeven! Jawel, maar dit keer persoonlijker - geen diepgaande discussies over politiek en technologie, maar een journaal van mijn dagelijkse beoefening van de Levenskunst.

Hedonisme: de kunst van het genieten. Zo leven dat je opnieuw zou willen leven. (Nietzsche). Hedonisme heeft daarbij misschien een wat negatieve connotatie van grijpen en graaien, maar zo zit ik niet in elkaar - ik wilde gewoon een pakkende titel in plaats van de Default: "My Blog". "Hedonistisch dagboek" ïs trouwens de ondertitel van het boek "Vulkanisch verlangen" van Michel d'Onfray", een van mijn favoriete filosofen.

“If you are not living on the edge, you are taking up too much room.” Jayne Howard.

Juist. De Cyberpunk-leus. Maar er is ook plaats voor humor:

You don't stop laughing because you're growing old, you grow old because you stopped laughing! - Anonymous.

Nodig om af en toe wat te relativeren, vooral als anderen je voor de voeten lopen.

Het leven is een bron van vreugde; doch daar, waar het gepeupel meedrinkt, zijn alle bronnen vergiftigd. - Nietzsche

Ah! Wat had die ouwe chagrijn daar gelijk in. Maar het liep slecht met hem af, wellicht door zijn misantropie. Dan hier en daar een scheutje ironie en cynisme. Ik voel mij dan ook het meest thuis bij de uitspraak van Biedermeier-schrijver Carl Herloßsohn:

“Noch einmal, sage ich, denkt an die Ironie und schweigt! Denkt! Aus der Ironie erfolgt die Wehmuth, wie aus der Narrheit die Weisheit erwächst. Die schwarze bittere Erde trägt bunte Blumen und süße Früchte; der schwarze Bergschacht, der giftig geschwangerte Erdkern, birgt Gold und Diamanten; der schlammige Grund des Meeres, wo Ungeheuer wohnen, hat die Perlen; das Menschenherz hat Blut und Liebe - : findet Ihr auch von Alle dem in meiner Rede nichts: so denkt an die Narrheit, denkt an die Ironie; nennet auch einen Weisen, und es gesellt sich jetzt schon die Wehmut in meinen Scherz. Amen!”
- Faust der Auerbachshöfling (Dr. Carl Herloßsohn) Rede im “Tunnel über der Pleiße”.

Dit is mijn logo. Nu ik een nieuwe website heb, dacht ik: nu ook een nieuw logo. Bovendien, het prefab template dat ik voor deze website gebruik had een tamelijk stom logootje, dus ik moest wat.
Nu ben ik grafisch niet zo sterk, dus ik gebruik voor dit soort zaken graag een programma dat het voor mij regelt. Ik zocht en vond Dmitry Brant's Hyperbolic Tessellation-program.
Een tessellation is een gelijkmatige vlakverdeling, zo'n beetje in de stijl van Escher, maar dan abstracter. Op zijn website legt Brant uit hoe het allemaal werkt, very interesting, maar voor nu ging ik recht op mijn doel af en voerde de drie magische getallen die mijn geboortedatum representeren in voor p, q en Max. Vertices. Na nog wat gesleutel aan de kleuren kwam het volgende logo eruit. Ja, het is absoluut wat ik ervan verwachtte.