Elton John in Ahoy

Elton John is zo’n zanger waar ik weliswaar geen “fan” van ben, maar waar ik de muziek graag en vaak van beluister. Ik maakte kennis met zijn muziek via de beruchte “Alle 13 Goed” serie, waar “Your Song” en de “Border Song” op stonden. Heerlijke songs, die ik vaak als losse track beluisterde (ipv de hele kant verzamelbagger af te luisteren). Mijn waardering groeide toen ik als dirigent/pianist met een koor “Candle in the Wind” uitvoerde, in de versie die we bij de uitvaartdienst voor lady Diana konden beluisteren. Een op het oog en oor technisch eenvoudige piano-partij, die echter net die “touch” vraagt die Elton John als vanzelfsprekend heeft – daar kom je pas achter als je het zelf probeert te spelen. Respect voor die man!

Elton John’s “Red Piano” concert kreeg ik dit jaar als verjaardagscadeau van mijn vrouw. Het verhaal achter de Red Piano is flinterdun: “de tour heet ‘red piano’ omdat het over liefde gaat ennuh…omdat de piano rood is” expliceert Elton John ergens in het concert. Ook de toelichtingen bij sommige songs sloegen nergens op, om van de soft-erotische video-clips op de achtergrond nog maar te zwijgen. Het decor, met opblaasbare bananen bij het nummer “I’m Still Standing”, gaf een hilariteit die niet op zijn plaats was.
Gelukkig heeft hij meer verstand van muziek.
Hij zong hoofdzakelijk zijn oude hits en dat deed hij goed. De stem is wat minder hoog geworden, maar dat liet hij slim hier en daar overnemen door de leden van zijn band – op de keyboardspeler na, allemaal oude Rockers met afgeleefde koppen. Maar dat deed niets af aan het bruisende karakter van de muziek. Elton’s pianospel is gewoon solide en bij nummers als “Nikita”, waar hij min of meer alleen speelde (terwijl het origineel een vollere bandbezetting heeft) weet hij in zijn eentje de hele begeleiding in te vullen. Ook schitterend pianospel bij zijn, wat mij betreft “ex aequo”, mooiste song, “Sorry Seems to be the Hardest Word” – damn, zat zó geconcentreerd te luisteren dat ik wéér de cam te laat heb aangezet.

En natuurlijk: “Your Song” als laatste. Ooit heb ik hem dat op TV live zien afraffelen – begrijpelijk, hoe vaak zal hij dat gezongen hebben, want van zo’n hit kom je nooit meer af. Nu deed hij dat met een concentratie alsof hij het net gisteren gecomponeerd had:

Je zou eigenlijk hopen dat hij dat in een kleiner zaaltje met een intiemere sfeer zou doen. Elton unplugged – dat zou wel eens hoge kunst kunnen zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *