Goog Night, and Good Luck.

Wat een film! Helemaal in zwart-wit geeft deze film een voortreffelijk tijdsbeeld van de jaren vijftig uit de vorige eeuw waarin communistenjager senator Joseph McCarthy uiteindelijk aan de kaak gesteld wordt door televisiepresentator Edward R. Murrow – die zijn shows altijd afsloot met “Good Night, and Good Luck” – en Fred Friendly van CBS talkshow “See It Now”. Aanleiding voor deze serie afleveringen was ‘de zaak Milo Radulovich’. Radulovich was een luitenant van de Amerikaanse luchtmacht, die in 1953 werd ontslagen omdat zijn vader een Servische krant las. In de film wordt de rol van McCarthy niet door een acteur nagespeeld, maar via authentieke beelden ingeplakt. Het geeft de film iets extra authentieks, hoewel dit ook bereikt wordt door iedere acteur flink te laten roken. De enige acteur die geen sigaret in de mond had rookte pijp. Het is een wonder dat de film door de keuring heenkwam. :-) In zijn rol van Murrow doet David Strathairn het voortreffelijk; de manier waarop hij zijn teksten zegt, met kleine nuances in zijn gezichtsuitdrukking, houd je van begin tot eind aan het filmdoek gekluisterd, ook al is er nauwelijks actie in de flim.

De jazz-intermezzo’s (live in de studio ingezongen) en de reclamespot (voor Kent-sigaretten) zorgen voor de luchtige, maar toepasselijke onderbrekingen. De reclame wordt Murrow’s programma uiteindelijk noodlottig: de broodnodige sponsors noodzaken de CBS directie het programma naar een ander tijdstip te plaatsen omdat quizzen goedkoper te produceren zijn en meer reclme-inkomsten opleveren. Uit de recensie van cinema.nl.

‘We zijn vadsig, gemakzuchtig en zelfgenoegzaam geworden’, zegt Murrow op zijn feestje. ‘We hebben een ingebouwde allergie ontwikkeld voor onaangename of schokkende informatie en onze massamedia weerspiegelen dat.’ Niet alleen de politiek, ook de media moeten het ontgelden.

Daarmee is de brug naar onze tijd gemaakt. Een voortreffelijke film.

Links: