Julie & Julia

Een halve eeuw nadat Julia Child “Mastering the Art of French Cooking (1961)”, een culinair standaardwerk, heeft geschreven, besluit dertiger Julie Powell om alle recepten van Child in een jaar tijd te koken en te becommentariëren op haar blog.

Er zijn verschillende redenen te bedenken waarom je deze film moet zien. Mijn vrouw wilde hem graag zien omdat ze een fan is van Meryl Streep. Ik wilde de film graag zien omdat ik een fan ben van bloggen. Samen houden we van lekker eten en dat maakte dat we er alle twee wel naar toe wilden.

Regisseur Nora Ephron maakte eerder al “You’ve “Got Mail” (1998) en dat was een film over een relatie die ontstond per e-mail, in ieder geval in Nederland in die tijd iets waar nog niet iedereen aan was. Bloggen is anno 2009 wellicht niet echt nieuw meer, maar ik vind het opvallend dat Ephron eigenlijk weer een “nieuwe media”-film gemaakt heeft. Het is gewoon een gezellige, pretentieloze film met een lach, een traan en een happy end.
Meryl Streep is erg goed volgens de recensies en ik schrijf het hier graag over. De anderen komen er volgens diezelfde recensies minder goed vanaf, wat vooral aan het script zou moeten liggen. Dat schrijf ik hier niet over. Streep trok uiteraard nogal de aandacht met haar bijna karikaturale rol. Daar verbleken andere karakters wellicht bij, maar dat maakt ze nog niet minder belangrijk. Dat kan eigenlijk ook gezegd worden van de mannen, die op de achtergrond hun naar een doel zoekende vrouwen liefdevol blijven bijstaan – een korte crisis daargelaten.
Julie & Julia is een prettige voel-goedfilm, zonder diepere betekenis of boodschap, maar die je toch vol goede voornemens naar huis stuurt. Al is het maar het voornemen om weer te gaan bloggen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *