The Fish Fall in Love

De film “The Fish Fall in Love” (‘Mahiha ashegh mishavand’) is het regiedebuut van de bijna zeventigjarige Ali Raffi. Op het Franse Aubagne International Film Festival van 2006 werd de film bekroond met de prijs voor Beste Film. Raffi bouwde zijn ervaring op in film- en televisieproducties in Frankrijk en Groot-Brittannië. Het was zijn bedoeling in deze film Iraanse vrouwen te portretteren als assertief en competent. Of dat gelukt is met het meisjesachtige gegiechel van de vrouwen in de keuken over het verschil tussen Iraanse en buitenlandse mannen weet ik niet; op mij maakte dat niet zo’n sterke indruk.

Het op zich magere verhaal ontwikkelt zich traag. Dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de prachtige beelden, vooral overigens van het eten, zodat je zin krijgt om gelijk na de film een Iraans kookboek te kopen. Het verhaal gaat over Aziz, een man van middelbare leeftijd, die na 22 jaar terugkeert naar zijn geboorteplaats om zijn eigendommen en zijn familiehuis te verkopen. Het huis blijkt bewoond door Attieh, de vrouw waar hij in zijn jeugd verliefd op was. Aziz moest indertijd om onduidelijke redenen het land ontvluchten, uit tekeningen die hij gemaakt heeft en waarop Che Guevara, Karl Marx en Lincoln te zien zijn kunnen we afleiden dat hij waarschijnlijk om politieke redenen moest uitwijken.Attieh runt in het huis een voortreffelijk restaurant met dezelfde naam. Tooka, de dochter van Attieh (uit een ander huwelijk), is niet van plan het huis op te geven. Ze besluit het heft in eigen handen te nemen. Geïnspireerd door de Sprookjes van 1001 Nacht (waarin Sheherazade door het vertellen van verhalen uitstel en uiteindelijk afstel van executie weet te krijgen), schotelt Tooka haar moeders voormalige verloofde de meest lekkere gerechten voor om hem over te halen te blijven.Attieh denkt dat Aziz haar indertijd vrijwillig verlaten heeft en weet niet dat Aziz om politieke redenen gearresteerd is en het land moest ontvluchten, net als Touka die denkt dat haar geliefde verdwenen is en niet weet dat hij om politieke redenen in de gevangenis zit. Het onbegrijpelijke voor mij is dat dergelijke zaken toch eenvoudig uit te praten zijn – en zeker had Aziz Touka snel van haar onzekerheid af kunnen helpen – maar dan zou er waarschijnlijk weinig van de film over gebleven zijn. De onzekerheid over de bedoelingen van Aziz drijft de film voort, in stand gehouden door de geheimzinnige telefoontjes van de advocaat van Aziz.

Het beeld van de wilde forel als metafoor van mensen die tegen de stroom inzwemmen en de spiegeling tussen de arrestatie van de geliefde van Touka, de man die Aziz een lift gaf naar zijn dorp en die om onduidelijke politieke redenen wordt opgepakt, net als Aziz twintig jaar eerder zijn de kunstgrepen die de film misschien niet nodig had. The Fish Fall in Love is gewoon een melancholiek liefdesverhaal – hoe onzinnig ook – met fraaie beelden. Eigenlijk is dat meer dan genoeg.

Recensies: 

Raden naar onuitgesproken zaken

“Het zijn geen spannende verhaalontwikkelingen, maar kleine onthullingen uit het verleden waarmee Raffi stap voor stap de spanning vast wil houden. (…) Mensen die tegen de stroom inzwemmen: het is een boeiend eigentijds thema dat desalniettemin niet vaak expliciet in een Iraanse film centraal staat. Jammer dat hun geheimen net niet spannend genoeg of te voorspelbaar zijn om de hele film te kunnen dragen.”

Floortje Smit – De Volkskrant

Hoogst haalbare onder Iraanse repressie

“De film is het regiedebuut van de bijna zeventigjarige Ali Raffi (…). De oude rot had vast een prikkelender film kunnen maken, maar in de huidige Iraanse omstandigheden is The fish fall in love het hoogst haalbare. We moeten het doen met een goedmoedige film, waarin de schitterende gerechten en het schilderachtige landschap meer indruk maken dan het drama.”

Jos van der Burg – Het Parool

Ode aan sterke vrouwen

“Raffi is goed in het suggereren van al deze politieke bijbetekenissen, voor de rest drijft zijn film op de charme van de eetfilm. De gerechten zien er heerlijk uit en de liefde gaat inderdaad door de maag.”

Andr̩ Waardenburg РNRC Handelsblad

Engelstalige recensie.

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *