Zodiac

Zodiac is David Fincher’s verfilming van het verhaal van de seriemoordenaar die vanaf 4 juli 1969, als hij zijn eerste moord gepleegd heeft, de politie met allerlei brieven – in code geschreven – bezighoudt. De film belooft een film te worden over het ontrafelen van codes, maar behalve het tonen van wat boeken speelt dit verder nauwelijks een rol – helaas wat mij betreft. De film gaat meer overhet vinden van de identiteit van de “Zodiac”. Die identiteit is nooit vastgesteld, hoewel Fincher wel een suggestie doet: aangezien de gesuggereerde dader al jaren dood is, is dat kennelijk geen probleem.

Volgens de recensie van Jan Pieter Ekker op Cinema.nl is het verhaal al eerder verfilmd: dezelfde moordzaak diende eerder als inspiratiebron voor The Limbic Region van Michael Pattinson, The Zodiac van Alexander Bulkley en Dirty Harry van Don Siegel.

Drie mannen houden zich vanuit hun verschillende vaardigheden bezig met het vinden van de identiteit van de “Zodiac”: Dave Toschi (Mark Ruffalo), belast met het politieonderzoek; Paul Avery (Robert Downey jr.) misdaadverslaggever bij de San Francisco Chronicle, en Robert Graysmith (Jake Gyllenhaal – eerder gezien in “Brokeback Mountain“) is politiek cartoonist bij dezelfde krant, die met nog twee andere kranten aanwijzingen kreeg opgestuurd van Zodiac. Bij alledrie mannen leidt dat ertoe dat hun carrières en levens erdoor geruïneerd worden – nog het minst bij Robert Graysmith, naar wiens boeken “Zodiac” en “Zodiac Unmasked” de film gemaakt is.  

 

Verrassend is dat hij het geheim uiteindelijk lijkt te ontrafelen – althans binnen zijn eigen theorie. Daarvoor moet hij een hoop tegenwerking van politiemensen overwinnen. Ronduit spannend is het moment als hij in het huis staat van de ontwerper van de poster voor “The most dangerous game” (1932), een film die een verband legt met de daden van de Zodiac.

Ruim twee-en-een-half uur duurt de film – die mij gaandeweg steeds meer in de greep kreeg. En toen ik dacht dat Graysmith de dader gevonden had, kwam voor de aftiteling de droge mededeling dat de verdachte was overleden voor hij verhoord kon worden – uiterst frustrerend, waarvoor Bart van der Put van het Parool als verklaring heeft:

Maar waarschijnlijk wilde Fincher zijn publiek laten delen in de verlammende en gekmakende frustraties van de mannen die hun leven lang zochten en met lege handen achterbleven.

Het wat mij betreft mooiste citaat uit de vele recensies:

A brilliantly sustained aria of obsession and failure, Zodiac is an absurdly entertaining, two-and-a-half-hour, $75 million shriek of alpha-male OCD (= obsessive-compulsive disorder – kb) impotence.  (Sean Burns in Philadelphia Weekly).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *