Le voyage du ballon rouge

Ik moet toegeven dat ik wat teleurgesteld naar buiten liep na het zien van deze film, die bij de aankondigingen nogal hooggespannen verwachtingen bij me opriep.

Het is ook zeker een mooie film om naar te kijken, maar ik wil altijd graag een boodschap. Die is er niet hè, althans, ik heb hem er niet uitgehaald.

Centraal in deze film zweeft een rode ballon die af en toe in het leven van de jonge Simon opduikt. En de rode ballon in Parijs is weer een eerbetoon aan de klassieke korte film van Albert Lamorisse uit 1956, die overigens net op dvd is verschenen.

Maar Hou maakt er geen ingewikkelde, intellectuele spiegeltent van schilderkunstige en cinematografische verwijzingen van. Bijna documentair legt hij het leven van Simon en zijn jachtige, chaotische moeder Suzanne (Juliette Binoche) vast. Zij doet er alles aan om haar leven op de rails te houden, terwijl ze tegelijk een Chinees poppentheater runt. Het is niet de enige verwijzing naar de Taiwanese achtergrond van Hou. Simon krijgt een Chinese nanny (Song Fang) die in haar rust en ordelijkheid een oriëntaals tegenwicht voor het Parijs van Juliette Binoche vormt. (recensie Mark Moorman, Het Parool, 30 april 2008).

Ik had nog even gehoopt dat de sleutel tot het mysterie zich zou openbaren in de slotscene van de film. Simon wordt in het Musée d’Orsay onderwezen over een schilderij van Felix Vallotton, waarin een kind speelt met een rode bal, als een weerspiegeling van de rode ballon die in het leven van de Simon steeds opduikt.

Maar ja, de museumscene was een eis van de financier (het Musée d’Orsay) en de rode ballon is een eerbetoon aan de klassieke korte film van Albert Lamorisse uit 1956, die tot vorige week in het Haagse Filmhuis draaide.

Kortom: het plaatje stond in deze film centraal. Prachtige uitzichten over Parijs en humoristische blikken in het rommelige en veel te kleine appartement van Simon en zijn moeder, waarin heel wat mensen binnen een vierkante meter om elkaar heen moeten draaien. Als halverwege de film er ook nog een piano bijmoet, houd je je hart vast.

Zelf vond ik de poppenspelscenes wel interessant, maar daar ging de film natuurlijk niet over.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *