Evita in openluchttheater Nyborg (Denemarken)

Net terug van vakantie in Scandinavië heb ik over zeker drie culturele evenementen te posten – weet niet of ik dat ga redden zonder gelijk weer aan vakantie toe te zijn 🙂

Eerst maar het hoogtepunt: Evita.

Ben ik zo’n fan van deze musical? Not at all! De uitspraak (ik dacht van Louis Andriessen) dat Lloyd Webber de saaiste componist van de 20ste eeuw is onderschrijf ik van harte – met uitzondering dan misschien van de musical “Cats”. Maar ja, je loopt in Nyborg, ziet posters, je denkt: “wat kost dat hier?”, informeert en het blijkt – omgerekend – zo’n € 20 te kosten. Dat is wel anders dan we in Nederland gewend zijn. Nog kaarten vrij? – Jazeker! Het begint wel ‘s avonds om 22.00 uur in het openluchttheater van Nyborg.
Dat zijn we wel gewend; gaan ook (bijna) jaarlijks naar het openluchttheater in het Amsterdamse Bos.

Wat een avond! De voorstelling was in het Deens, maar dat maakt niet uit, aangezien onze Nederlandse zangers in het algemeen toch ook nauwelijks te verstaan zijn 🙁 De taal van de muziek verstaan we allemaal. Waar zit nou toch dat prijsverschil in? Dat moet het decor zijn: bij Joop zijn we gewend aan prachtige decors en een altijd weer verbijsterende theatermachinerie die je snel van de ene scene naar de andere voert. Het decor hier was wel wat eenvoudiger: twee dimensionaal – een achterwandje opgebouwd uit driekantige zuilen die draaiden als er een nieuwe achtergrond voor moest komen – een suggestie van een balkon en een eenvoudige lift die omhoog gaat als Evita haar beroemde “Kald ikke mere, Argentina” (=Don’t Cry For me, Argentina) zingt is het meest geavanceerde theatertuig dat we konden zien. Maar de zang – waar het toch om gaat – was voortreffelijk! Worden we in Nederland voor onze minimaal € 80 geregeld opgezadeld met zwakke mannenstemmen en vrouwen die hun strot zwaar onder druk zetten (het zgn “belten”), zodat kijken naar het decor het enige is wat erop zit om je niet geheel bekocht te voelen, stond hier een team te zingen dat – met uitzondering van het hoe dan ook al dissonante begin (“hoezo saai” zal Lloyd Webber gedacht hebben) en het kinderkoortje in de 2e akte – schijnbaar ongehinderd door de extra problemen van het in de openlucht zingen, moeiteloos en glaszuiver op toon bleef.

Het orkest olv Susanne Vibaek stond in een aparte ruimte aan de zijkant voor het publiek zichtbaar opgesteld en verzorgde de begeleiding accuraat en steeds dienstbaar aan de zang.

Ook dat was verfrissend ten opzichte van de Nederlandse situatie, waar de geluidstechnici vaak hun liefde voor mengpaneel botvieren ten koste van de vocalisten.

BjØrg Gamst als Evita zong een prachtige partij, maar de ster van de avond was Martin Holm, die de rol van Che voor zijn rekening nam. Een ongelooflijk flexibele stem, die moeiteloos de hele avond over de hele ambitus gaaf bleef en een heel scala aan emoties erin kon leggen zonder te chargeren. Daarnaast acteerde hij geweldig. Waarom heb ik nog nooit van deze man gehoord? Hij zou wereldberoemd moeten zijn!

Een merkwaardig aspect van de voorstelling was het in ontvangst nemen van het applaus: dat gebeurde op muziek, waardoor het publiek tijdens het hele applaus gelijkmatig bleef klappen. Van de kleinste bijrol tot de hoofdrollen kreeg iedereen hetzelfde applaus. Ik probeerde bij de opkomst van Martin Holm nog “Bravo” te roepen, hetgeen me overigens ook niet kwalijk genomen werd, maar het applaus nam niet toe; en dat kon ook niet omdat de muziek iedereen in de maat hield. Toen het applaus eenmaal klaar was en het hele ensemble voor het laatst gebogen had, werd het Deense volkslied ingezet, dat door iedereen in het publiek gedistingeerd werd meegezongen.

Rare jongens, die Denen, maar ik heb een prachtavond gehad.

2 thoughts on “Evita in openluchttheater Nyborg (Denemarken)

  1. Pingback: Mamma Mia! « My Cultural Weblog

  2. Pingback: Kuehleborn’s Cultural Corner of The Web » Mamma Mia!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *