George Overmeire's blog

Cultuur en Kul-tuur

Al onze kinderen doen aan cultuur en ik juich dat van harte toe. Al moet je af en toe gaan kijken naar de jaarlijkse demonstratie. Gisteren had Hester haar streetdance-demonstratie van Dansschool Natya, in Theater de Regentes. Ik moet zeggen: ze is erg vooruitgegaan. Haar dans op "Grace Kelly" zag er strak uit. Helaas mocht ik niet filmen, maar een foto op het eind na het slotapplaus kon wel, vond ik als Brave Hendrik.

Hester staat met de "T" van Natya, derde van rechts.

Merel en Jasmijn geslaagd!

Ja, wij hadden dit jaar twee geslaagden - zowel Merel als Jasmijn deden en haalden hun eindexamen!

Als cadeau gaven wij ze een weekendje Breda, volgens het principe: je moet er zelf ook wat aan hebben. Dus zo'n heerlijk erfgoed B&B geregeld, waarna er in Breda gewinkeld, gewandeld en gegeten kon worden. Zo'n beetje wat we altijd wel doen, alleen nu met zijn vieren.
In Breda waren we nog nooit geweest, dus het was een beetje zoeken naar een goed antiquariaat; die heb ik dan ook niet gevonden. Wel een gewone boekhandel en daar, ondanks mijn goede voornemens, toch weer een boek gekocht.

Transvaal digitaal

Het filmpje dat ik tijdens mijn fietstour van het Vaillantplein tot en met De La Rey weg gemaakt en waarover ik afgelopen zaterdag al schreef ("Plannen en plichten"), is af. Zo'n 7 minuten, met muziek. het resultaat is natuurlijk groots - weer zo'n volkomen overbodig product waarmee YouTube het Web vervuilt, maar ik zie het als een eerste poging - een vingeroefening, een opmaat voor het grote werk. Ik heb het gepubliceerd, behalve op mijn YouTube account, op mijn Kuehleborn-blog, waar ook een iets uitgebreidere beschrijving te vinden is. Het heeft me aardig wat energie gekost om het te maken; heb het natuurlijk uiteindelijk weer afgeraffeld omdat anders de interesse verloren gaat - er zijn meer projecten en plannen.

Plannen en plichten.

Plannen en Plichten: een wankel evenwicht. Ik ben gek op mijn baan, maar er is zoveel meer moois. Deze week bijvoorbeeld stond vooral in het teken van de Film.
Ons kindervrije weekend brengen wijj graag door in een grote stad. Stad? Ja. Winkelen. Winkelen? Wat is daar mis mee? Ik vind winkelen helemaal niet saai, had zelf ook kleren nodig en zorg natuurlijk altijd dat er een antiquariaat wordt aangedaan. Dus vorige week Zaterdag waren we in Alkmaar en de oogst qua boeken bestond uit Ayn Rand's "We the Living", en Isaac Asimov's "De stalen holen". Maar eigenlijk doet dat er niet toe - veel mooier was dat ik op een gegeven moment een winkel inliep waar miniatuurtjes van striphelden werden verkocht. Ik kijken naar mijn held Spongebob SQP. Was er, maar wel € 95. Eh....nee, dus. De reden dat ik voor Spongebob een zwak heb is dat hij voor mij symbool staat voor Fantasie, Spel, Creativiteit.
Nu was Spongebob de opmaat tot een gesprek met de verkoper over Animatiefilms en hoe ze gemaakt worden. Bij Spongebob gebeurt dat kennelijk nog ouderwets met de hand. Lekker bezig... :-). Maar ik vroeg door over computerprogramma's die gebruikt worden en dat was aanleiding tot een uitgebreid college over 3D animatiesoftware waar ik uiteindelijk een hele rusteloze week aan heb overgehouden.

DAZ-3D raadde hij mij aan, geheel grateloos, tenzij je het wilt uitbreiden. Dat hoeft natuurlijk niet gelijk hoop ik. Zo gezegd zo gedaan. Wel een lange leercurve, dus het zal wel even duren voor ik de resultaten kan laten zien.

Dinsdag ging ik naar de film, "Lars and the Real Girl", een echte aanrader. Woensdag naar Diligentia: Verplichte figuren. Best leuk, al waren de liedjes een beetje veel van hetzelfde en niet iedere acteur even goed: ik had soms de indruk naar hoog niveau schoolcabaret te kijken.

Maar eigenlijk zaten mijn gedachten bij mijn nieuwe hobby: films maken. Ik had ook de website Digital Urban ontdekt, met ontzettend gave filmpjes die de stad als thema hebben. En vooral: tutorials, howto's - instructies dus. Heel gevaarlijk voor mij, want ik sta gelijk in vuur en vlam.

Van het een kwam het ander, dus nu heb ik behalve DAZ 3D ook met Google Earth, Fraps en Windows Movie Maker zitten experimenteren. Op donderdag, vanuit mijn werk, een klein filmpje geschoten, dat ik nu aan het monteren ben en er muziek bij aan het maken - in mijn hoofd wordt het geweldig. Sure :-). Het resultaat wordt gepubliceerd.

Midden in de euforie van mijn creativiteit kwam ook nog de nieuwe editei van mijn favoriete tijdschrift Computer Music binnen. Meestal lig ik voor de deurmat te wachten tot-ie komt, maar nu was-ie er inens, zomaar. Het is altijd een inspirerend blad - en ook ik heb dat best wel eens nodig - maar de kracht zit 'um toch vooral in de "Goodies", de fraaie synthesizer plugins die je er iedere maand weer bijkrijgt. Dit keer de Genesis en de Straightliner, al moest je de laatste wel zelf van het internet plukken.

Tijd voor melancholie. Marit jr is aan het verhuizen en gisteren moest ik een bestelbusje huren voor de grotere objecten. Dat leidde tot een bezoek aan de buurt waar ik ben opgegroeid. Nu het huis waar ik tot mijn negende heb gewoond er nog steeds staat, terwijl Den Haag vreselijk aan het veranderen is, dacht ik: laat ik er een fotootje van schieten voor het tegen de grond gaat. Gelijk een aantal andere objecten, mijn kleuterschool, mijn basisschool en een paar belangrijke locaties waar ik als kind vaak kwam. Word ik oud? Ik hoop het, maar nu even niet. Vooral hoop ik het binnenkort te verwerken in een creatief gebeuren, weet nog niet wat.

Een kijkje op het weblog van AngyBeth Shortbread over Second Life leverde me weer ens de inspiratie op om daar te gaan kijken - al een tijdje niet geweest. Mijn bezoek daar gefilmd met Fraps, het resultaat - een eerste proeve van onbekwaamheid - is te zien op mijn Metaverseblog. Life is Good.

Geen tijd

Zo heb je alle tijd, zo geen tijd. Een hedonistisch leven vraagt wat van je. Eerst moesten er dozen gesjouwd naar Marit jr's. nieuwe huis. Tja, ze heeft er de leeftijd voor hè.

Daar is nog heel wat aan te doen.

Vrijdag en zaterdag stond in het teken van de 18e verjaardag van Jasmijn. Een High-Tea party in het Zuiderpark, dat betekende boodschappen doen, opbouwen en - vooral - veel thee zetten. Maar het was het waard.

Alle tijd

Een titel die me doet denken aan "Time Enough for Love", van Robert Heinlein, een van mijn favoriete boeken. In dit geval slaat het op het
voortreffelijke B&B
waar ik het gelopen weekend mocht logeren - dankzij mezelf. Ik had het Marit voor haar verjaardag cadeau gedaan, maar ik ben nu eenmaal een van die mannen die hun vrouw graag iets geven waar ze zelf ook nog wat aan hebben.

Le ballon rouge

Is de titel van de film die ik gisterenavond heb bekeken in het Haagse Filmhuis. Ik bespreek de film op mijn ArtBlog, kort, want er is niet veel over te zeggen.

R.I.P Igor

Carpe diem, zou ik willen zeggen, want het leven is tijdelijk. Dat geldt zeker voor Igor, de kleurrijke Anolis uit Marit haar terrarium. Hij is niet meer.

Hij heeft een mooi leven gehad; twee vrouwtjes overleefd, die hem geen van tweeën met kinderen hebben opgezadeld; de bak voor zich alleen, slechts gedeeld met vijf Bombinae Orientalis, door mij liefdevol "Paddo's" genoemd, met tot de verbeelding sprekende namen als "Mozart", "Beethoven" en verder weet ik het niet meer. Die paddo's lieten hem met rust, en hij hun. Maar op moederdag werd hij dood gevonden op de bodem van het water waar hij niet zo graag vertoefde. Naar de oorzaak kunnen wij slechts gissen, maar waarschijnlijk was het gewoon zijn tijd.

Ik herinner mij de tijd dat ik met mijn kinderen de huisdieren na hun verscheiden mocht begraven in het tegenover mijn huis gelegen Haagse Zuiderpark. Kreeg zwaar de pest in als er weer zo'n aaibaar dier was vertrokken - kon ik weer met mijn huilende kroost een gat graven in de weerbarstige grond, als het meezat ook nog in de vrieskou.

Marit is inmiddels 21 en een Anolis is geen cavia of tamme rat. Ik geloof dat ik zelf nog het meest in de rouw was, dus na een foto en het een-twee-drie-in-Godsnaam hebben Marit, Hester en ik het onzielde lichaampje van Igor via het toilet aan het Haagse riool prijsgegeven. Life goes on.

I'm Bàck!

Even een weekje ertussenuit geweest. Eigenlijk een midweekje - "De Bloemert" in Zuid-Laren was de plaats waar wij een veilig heenkomen uit de dagelijkse beslommeringen zochten.

Piranesi - eeuwig modern design

Het was vrijdag wel erg mooi weer, maar ik móest en zou de Piranesi tentoonstelling in het Teylers Museum zien. De bizarre gravures van de kunstenaar die van 1720 - 1778 in Venetië en Rome leefde.
Wie kent niet de bekende prPiranesi posterPiranesi posterent die Jeroen Krabbé geïnspireerd heeft bij de verfilming van "De ontdekking van de hemel"? Nou, die hing daar dus.

Syndicate content