Herbeleven

Wat is het toch dat je alles wat leuk was graag nog eens over zou willen doen? Zo was het ook met onze trouwdag. Toegegeven: dat hebben we vorig jaar een beetje sneaky gedaan - alleen met vier getuigen en hun aanhang in het allerkleinste trouwzaaltje van Nederland: een theekoepeltje in Loenen a/d Vecht. Totaal acht man, de ambtenaar zelf kon er nog net bij. Dat geeft zo'n dag wel een heel bijzonder tintje; je staat in ieder geval niet als toeschouwer bij je eigen feest.

We spraken af dat we het ieder jaar rond die tijd nog eens zouden herbeleven. Afgelopen weekend was het een jaar geleden dus werden De Heeren van Cronenburgh en restaurant Het Stoute Soldaatje andermaal gereserveerd. In de Heeren verzamelden wij vorig jaar voor we naar de plaats van handeling gingen; kopje koffie vooraf. Nu zouden we daar borrelen. Ondanks duidelijke afspraken met De Heeren was de gereserveerde tafel echter niet gereserveerd, de tent was vol en dus moest er geïmproviseerd. Kan gebeuren, en ik moet zeggen: het personeel deed erg haar best om nog een tafel te regelen waar we konden zitten. Het ongemakkelijke gevoel dat je altijd hebt als je je teveel voelt omdat afspraken niet nagekomen worden werd gelukkig geheel gecompenseerd door ook wat drankjes op de rekening te zetten die we niet genuttigd hadden, In zo'n donkerbruine kroeg zie je dat niet dus je betaalt en ziet later thuis dat je twee keer voor het lapje bent gehouden. Who cares, je bent maar klant.

Het Stoute Soldaatje is een in Nieuwersluis en omstreken gerenommeerd restaurant. Vorig jaar door onze trouwambtenaar aanbevolen en het beviel goed, niet in het minst door de centraal geplaatste mooie houten tafel waar we ons diner aan mochten nuttigen. We wilden dat dit jaar nog eens overdoen en vooral graag weer aan die tafel zitten. Aangezien het zaterdag was leek bijtijds reserveren mij niet overbodig. Nou, dat was het dus wel, want ondanks ferme afspraken, keiharde toezeggingen en op de dag zelf nog even bellen om de afspraak te bevestigen ("Meneer, geen zorgen, die tafel is de hele avond voor u gereserveerd") bleek bij aankomst dat onze naam niet op de lijst stond en De Tafel bezet was door een ander gezelschap. @#%$&^*@#!! Natuurlijk overwoog ik heel even de boel kort en klein te slaan, maar ik begreep dat dan de hele avond verpest zou zijn, dus koos voor Praten Als Brugman. Dat hielp: de tafel zou als-ie vrijkwam gelijk voor ons worden gedekt, of we maar even zolang een drankje aan de bar wilden nuttigen. Gelukkig was dat drankje voor onze eigen rekening; ik zou me echt schuldig hebben gevoeld tegenover de gerant.als hij zich verplicht zou hebben gevoeld ons dat drankje aan te bieden om ons een beetje te vriend te houden. Het gaat toch al zo slecht met de horeca en de klant is, ehhh, maar een klant.

Nou ja, niet iedereen is zo'n muggenzifter als ik. Vrouw en Vrienden wisten er gelukkig weer een vrolijke boel van te maken, dus het was uiteindelijk toch een genoeglijk herbeleven.

Vergelijk de foto's: links een jaar geleden, rechts: dit jaar.

Volgend jaar weer? Why not?