Passie voor leven.

In den beginne schreef ik een blog-post met als titel "Zweven is leven".

Den uil is mijn favoriete dier. Het symbool van de wijsheid, maar ook het vleugje mystiek in zijn kop. En dan zie ik hier (een scan uit het tijdschrift "Buitenleven") zo'n fraai dier - wat zou ik graag een echte hebben en houden, maar ik weet dat ik het dier tekort zal doen - in vrije vlucht. Het deed mij denken aan het gedenkwaardige citaat van Jan Wolkers

- een respons op de kritiek van Maarten 't Hart op zijn roman "De Kus"":

'Het is niet de gewoonte des arends zich met het ranzig rancuneus gekakel der hoenders bezig te houden als hij in een machtige glijvlucht het luchtruim doorklieft en vanuit de walm van kippenvoer en mest door het bijziend pluimvee met afgunst wordt nagestaard. Maar als een door de machtige ruis der wieken van de leg geraakt ziekelijk kapoentje zich verstout om zich op het ballonnetje der valse beweringen en onvolledige citaten hemelwaarts te verheffen, is die koning van de stratosfeer het aan de zwaan en zwaluw verplicht dit met kussenvulling bedekt week diepvriesvlees met een houw van zijn geduchte snavel naar de legbatterij te doen terugtuimelen.

Zonder mij te bekommeren om het tranendal waarin wij volgens sommige kleindenkers leven, heb ik de laatste tien dagen van bijna iedere dag weer een feestje kunnen maken. Te beginnen woensdag 1 april: met mijn 4 H/V klas naar een orkestrepetitie van het Residentie-orkest dat olv Jos Vermunt Bach's Mattheus Passie repeteerde.

Het was natuurlijk werk, maar wat zou dat? Dank zij het Residentie Bachkoor mochten we bij een repetitie zitten; aanschouwelijk onderwijs noemden ze dat vroeger. Zelf ben ik nog meer geïnteresseerd dan mijn leerlingen, hoewel ze absoluut geïnteresseerder waren dan ze er hier uitzien :-)
Donderdag was een "gewone" dag, maar vrijdag was het toneel: we gingen naar De Rijzenspelers, die Ayckbourn's "Bedkwartet" speelden. Evert van Putten speelde erin mee, maar als het alleen om hem zou gaan waren we niet zulke trouwe fans: Marit en ik vinden de voorstellingen in het algemeen echt leuk.
De dag erop weer tijd voor vrienden: Anneke en Renée kwamen eten. Dat betekende een groot deel van de dag in de keuken om onze liefde voor lekker koken (en eten) te kunnen botvieren. Het eten was goed en het gezelschap gezellig.
Zondag: werken! Werken? Nou ja, een concert geven met Operakoor Maasstad in "De Kristal" in Nesselande. Het programma loog er niet om: een uur lang Opera-highlights, maar het koor hield zich kranig en zong zuiver en dynamisch. Een zalfje voor mijn oren.
Maandag: ons buurjongetje Miro de Mooi werd twee. Dat moest gevierd: Miro is niet alleen de zoon van Herman en Francia. Hij is min of meer ons pleegkind. We hebben hem graag hier: je geeft hem en mobiele telefoon in zijn handen en je hebt geen kind meer aan hem.

Hier zit hij vlak voor het gedenkwaardige moment van het uitblazen der kaarsjes. Dat gaat-ie straks in één keer presteren.
Dinsdag: klein minpuntje, vergaderen op school. Het enige aspect aan mijn werk waar ik niet zo blij mee ben. Maar vooruit, de avond was er ook nog voor wat creativiteit aan de computer; arrangeren dus. Woensdag: presentatie bij Rabarber: Roosmarijn trad op; haar groep had een erg leuke sketch rond "Superhelden". Helemaal mijn ding en goed gespeeld. Roosmarijn zelf is goed - dat wisten we al - maar de rest van haar groep kon er ook wat van. Kortom, weer een welbestede avond.
Donderdag: een kort dagje op school, want paasviering. En 's avonds: tijd voor creativiteit: met mijn laptop op de bank en mijn muze naast mij mijn Renoise-oefening afgemaakt. Renoise is een muziekprogramma, een zgn "Tracker". Ik ben al een tijdje bezig muziek te leren maken met een dergelijk programma: het is een heel andere manier van over muziek denken dan ik gewend ben; er komt ook heel andere muziek uit dan ik doorgaans maak. Op mijn Computer MusicBlog heb ik er hier en hier al over geschreven, maar dat waren voorbereidende oefeningen. Nu heb ik mijn eerste stuk voltooid, toepasselijk "Just Some Noise" genoemd.
De avond afgerond met een aflevering van mijn favoriete Soapje: ATWT. De wereld draait door, en als het aan mij ligt zo soepel mogelijk.