Without a doubt...

this has been the, most varied, exciting, "thrilling" week in my entire life.

Om Piers Morgan in de uitzending van 11 april 2009 van Britain's Got Talent na het optreden van Susan Boyle te parafraseren.

Een week later werd de show geparafraseerd door Paul de Leeuw: meesterlijk!

(Het fragment waar het om gaat zit op ca 36')

Volgens mij is dat hele "Britain's got Talent" geënsceneerd, maar we hebben er zo om gelachen dat het na 18 april de bij ons meest gebruikte en misbruikte zin is geworden. Daar hadden we ook alle reden toe.

Vr 24-4: De laatste dag voor de mei-vakantie. We hebben besloten de auto toch maar even te laten doormeten. De storing aan een van de kleppen van de motor kon volgens Suzuki Witte absoluut geen kwaad, maar het was vooral lastig met file rijden - dan sloeg-ie af. En file-rijden doe je nogal eens in Nederland. Helaas blijkt dat Suzuki ons verkeerd heeft voorgelicht: door dat doorrijden was ook de katalysator tuk, kosten € 700 bovenop de € 400 die we voor de klep mochten dokken. Op mijn verbaasde tegenwerping dat ze ons toch gegarandeerd hadden dat we er zonder gevaar voor schade mee door konden rijden werd gewoon niet gereageerd. Nou hadden we al wat pech met deze Suzuki gehad - vorig jaar mocht er voortijdig een nieuwe versnellingsbak in en er zat ook nog een hinderlijk geluidje bij de schokdemper - dus we besloten het niet langer aan te zien. Alleen geen Suzuki meer en zeker niet bij Suzuki Witte: ik vond het al onvergeeflijk dat ze ons verkeerd geadviseerd hadden, maar er werd ook uitermate chagrijnig gereageerd dat wij de auto bij een garage bij ons op de hoek in onderhoud hebben in plaats van hun eigen werkplaats met een wachttijd van twee weken en geen leenauto. Without a doubt de grootste losers op ondernemersgebied - van mij mag de kredietkrisis Suzuki in het algemeen en Suzuki-Witte in het bijzonder tot over de rand van de ondergang brengen.

Nou kunnen wij niet zonder auto dus een nieuwe most er kommen; de schoenendoos werd omgekeerd en het kapitaal geteld. Op zaterdag 25-4 op zoek naar een nieuwe auto - na een gesprek en een proefrit werd het dit keer een Toyota bij Louwman Kerketuinen. Laat het wat zijn, meneer Louwman, anders hang ik uw bedrijf volgend jaar via dit blog aan de schandpaal.

Zondag 26 en maandag 27-4: Marit jarig. Huh? Jawel twee dagen. Op zondag voor de familie die geen vakantie had en op maandag - de geboortedag zelf voor de rest. Er waren vele cadeaux, maar without a doubt vond ik Roosmarijn haar eigengemaakte kunstwerk toch wel heel bijzonder.

Zelf gaf ik - traditiegetrouw - een "weekendje weg": heb ik er zelf ook nog wat aan :-)

Dinsdag 28 en woensdag 29-4: twee daagjes naar B&B "De Peelberg". Met Hester en Roosmarijn. We gaan daar in de zomervakantie een weekje de zaak waarnemen, beetje oefenen voor als we ooit zelf het roer gaan omgooien. Deze dagen waren we er als gast en dat beviel heel goed. Roos en Hester leerden op een grasmaaimachine rijden - hun eerste rijles - want het gras moet straks twee keer per week gemaaid.

Na het afscheid maakten we nog een wandeling door het Nationaal Park "De Groote Peel"; de "Locus Paludocus", de oud Romeinse naam voor het Peelgebied.

Bij het bezoekerscentrum zag ik nog een uil als handpop.

Die kon ik natuurlijk niet laten liggen.

Donderdag 30-4 was het Koninginnedag. Dat betekende lopen over de vrijmarkt van de Fred.

Er was heel wat te zien, o.a. een fraaie oud-Duitse uitgave van een serie Karl May-boeken - diverse deeltjes van gelezen als kind, maar in de beruchte pocketserie, dit was veel mooier. Met veel moeite rukte ik mij daarvan los - ben ik daar nou niet een beetje te groot voor? Ook zocht ik naar wat andere prullaria, maar heb uiteindelijk de hand op de knip weten te houden, had tenslotte net een auto gekocht.

Vrijdag 1-5: (Dochter) Marit helpen verhuizen. Haar leuke flatje aan De La Reyweg moet ze verlaten voor een veel kleinere studentenflat in Utrecht.
Without a doubt een teruggang qua woonruimte, maar een vooruitgang qua reistijd. Alleen: waar laat ze al haar spulletjes? Er viel heel wat over te sjouwen, maar gelukkig had ze bereidwillige vrienden weten om te kopen.

Zelf hoefde ik alleen maar het busje te besturen en tapijt te leggen.

's Avonds: naar Ciske de Rat, de Musical. Without a doubt de beste musicalmuziek die ik de laatste jaren gehoord heb. Door de overproductie aan musicals is het meestal afzien qua muziek, maar daar was Ciske een verfrissende uitzondering op. Geweldig genoten. De regelzucht van onze wetgever kwam na het slot weer op bizarre wijze tot uitdrukking: de uitvoering was iets na 23.00 uur afgelopen en dus mochten de kindertjes niet meer op om hun welverdiende applaus in ontvangst te nemen. Trots zijn op je prestatie is ook werken en kinderarbeid...dat mag niet!

Zaterdag 2-5 t/m maandag 4-5: het cadeau dat ik Marit gegeven had verzilveren. Een weekendje naar het kasteel Altembrouck. Eerst moest nog even de nieuwe auto opgehaald, wat natuurlijk altijd meer tijd kost dan je zou willen, en daarna gelijk het vurig ros op de lange afstand testen.

Een prachtig gebouw dat Altembrouck, met een prachtige website. Dat heeft me dan ook een beetje in de luren gelegd bij het boeken: de schitterende 3D-foto van een van de kamers is natuurlijk geen afspiegeling van de kamer die je uiteindelijk krijgt. We werden weggestopt in de kleinste kamer die ze hadden met een weliswaar mooie, maar uiterst onpraktisch ingerichte badkamer, die overigens geen bad, maar een douche had. Nadat ik daar mijn teleurstelling over uitgesproken had werd mij beloofd dat er de volgende dag gekeken zou worden of we van kamer konden verhuizen. Daar moest ik dan nog wel twee keer naar vragen, met steeds toenemende aandrang, en met uiterste krachtsinspaning de driftkikker in mij in toom houden. Maar de tweede nacht kregen we inderdaad een kamer die wat meer aansloot bij dat wat in de web-etalage vertoond wordt. En ook wat meer bij de stevige prijs.

A Room With A View.
Without a doubt een prachtig uitzicht en sowieso een schitterende omgeving. Natuurlijk Maastricht aangedaan, daar over de boekenmarkt gelopen en mijzelf geoefend in zelfbeheersing, door een aantal prachtige boeken aan mijn neus voorbij te laten gaan. Daar later weer spijt van gekregen. En ik moest natuurlijk ook naar de Selexyz boekhandel Dominicanen, gebouwd in de Dominicanenkerk door het Nederlandse architectenbureau Merkx + Girod. De boekhandel is ooit uitgeroepen tot "mooiste boekhandel aller tijden".

Het kostte mij hier geen moeite de boeken te laten staan: alleen mij vergapen aan de prachtige ruimte - behalve van boeken houd ik ook erg van kerken - was genoeg.
Voortreffelijk gegeten in eetcafé Ceramique": Without a doubt een echte aanrader!

Dit weekend was Maastricht ook de enige stad waar de film "Last Chance Harvey" nog draaide in de bioscoop Lumière, dus dat hebben we gedaan. Gewoon lekker. Kweetut, het is een Feelgood-movie, maar op zijn tijd is daar niets mis mee.

Maandag achterin de middag kwamen we thuis - te laat voor ATWT, die we vergeten waren in te stellen op de DVD recorder. Met zo'n overvolle vakantieweek achter de rug lagen we toch pas vijf afleveringen achter....
We konden gelijk aan de slag want we moesten allebei werken die avond. Snel wat boodschapjes, koken en vooruit met de geit. De vakantie is omgevlogen. Without a doubt: uit met de pret. Back to life, back to reality. Weer even tot rust komen :-)