Doortrappen

Het is een oude traditie op Hemelvaartsdag te dauwtrappen, maar dat is vanwege het matineuze karakter niet zo aan mij besteed. Wel besloten Marit en ik als fietser eens een grensje te verleggen. Verder dan tot Leiden hadden we nog niet gepresteerd, dus we dachten dat Gouda wel een mooi doel zou zijn. En dat was het. Reeds om 10.30 zaten we lichtbepakt en vol goede moed op de fiets. We hadden besloten het over twee dagen uit te smeren; Gouda is een te mooie plaats om met "Flag and Footprint" af te doen; je moet er ook even rondgekeken hebben. Aangezien wij zo zorgzaam waren geweest al onze kinderen onder te brengen op plaatsen waar ze gelukkiger zijn dan met ons op de fiets, stonden we onszelf toe een B&B te regelen. Normaal boeken we dat bij Erfgoedlogies, maar dit keer deed de locatie er minder toe. Dus B&B Gouda gegoogled. Alles was al vol, behalve "De Muzen". We hadden het niet beter kunnen treffen: op "Alle Tijd" in Nijmegen na de mooiste B&B ooit.

Een mooi historisch pandje, smaakvol in volle glorie hersteld en een fraai ingerichte logeerkamer, een heerlijke tuin.

Via de online Fietsrouteplanner lieten we een fraaie landelijke fietsroute uitstippelen - nou dat hebben we geweten. We hadden het eerste stuk beter rechtstreeks naar de aanvang van route LF4 kunnen fietsen, maar nee, wij moesten ons weer aan de regeltjes houden. Eerst heel Den Haag door naar het door de routeplannerautomaat opgegeven startpunt, daarna nog wat spoorzoeken omdat op dit moment heel Nederland openligt en dus ook Den Haag op uitgerekend die plekken waar de bordjes waarschijnlijk staan om er vervolgens achter te komen dat we ons een uur hadden kunnen besparen. Goed, je bent vrij en wie let er op wat tijdverlies.
De route was schitterend en het weer zat niet tegen, maar langs dat hele traject was geen koffiekraampje te vinden. Dat gaat je na verloop van tijd toch wel opbreken, maar als de nood het hoogst is, is redding nabij. Ergens in een dorpje waarvan ik de naam nu al verdrongen heb was het Polderdag, bij alle boerderijen was wel iets te doen. En zo hoorden wij ergens een kapel spelen met een enthousiasme waarvoor je je kritische muzikantenoor graag even afsluit. Belangrijker nog: er stond daar gratis koffie. En een doos drop. We hebben dus even naar de drumband geluisterd onder het genot van een kopje koffie en een handje drop!

Nimmer dralend gingen wij verder en waren zo brutaal de Reeuwijkse Plassenroute aan het eind over te slaan, maar vanaf Bodegraven gelijk de kortste weg naar Gouda te nemen.
's Avonds eten in weer zo'n voortreffelijk restaurant, restaurant Lavendel. Marit en ik vroegen ons af of we ooit gestraft zullen worden voor dat Hedonisme. We waren het er over eens dat we het vandaag, na zo'n lange fietstocht wel verdiend hadden :-)
De volgende dag hadden we nog wat tijd om door Gouda te lopen. Er was keramiekmarkt en natuurlijk liepen we daar tegen wat gekeramiekte uiltjes aan. Het werd uiteindelijk deze:

En we hebben ons nog even gek staan maken met huizen kijken: Gouda is best een leuke stad om te wonen.

Terug langs een andere weg. We wilden op tijd thuis zijn, want 's avonds moest er weer gewerkt worden. Dus kozen we voor de korste route tussen A en B. Maar Nederland ligt overal open, dus we gingen van A naar Beter via de O van Onzeker en de Z van Zoekhetzelfmaaruit De bordjes die ons moesten omleiden brachten ons zowat naar Moordrecht, niet echt de plaats waar je naar toe wilt als je onderweg bent naar Den Haag en voor het donker thuis wilt zijn. Op grond van kaart en intuïtie werd het een spannende maar mooie tocht langs de Rottemeren en via Delft: langer dan gehoopt, maar fraaier dan verwacht.