Zeg maar Ja

tegen het leven. Liedje van Wim Sonneveld, natuurlijk, maar ik dacht eraan toen ik in de Volkskrant van Maandagochtend 13 juli 2009 de door Arjan Witte, Erik de Jong (Spinvis) en Ferry Roseboom opgestelde rouwadvertentie zag van Simon Vinkenoog, die zaterdag overleed:

ja tegen het nooit voleindigde
ja tegen de kop en de staart, de spieren en de zenuwen, de huid en de organen
ja ja ja driewerf ja tegen het kijkplezier in je ogen
ja, volmondig ja tegen de magie en de mateloosheid van het bestaan
ja, tenslotte, ja tegen onze onvergetelijke feesten

music, maestro, music please!

Is dat niet mooi? Hedonisme natuurlijk van iemand die het uitgevonden zou kunnen hebben als anderen hem niet al voor waren geweest. "Voor zwaarmoedigheid ben ik te gelukkig".

Dàt is pas leven.

Voor mij is de vakantie net begonnen en het was nodig. Je zou zeggen dat ik net twee weken geleden nog vier dagen heerlijk naar Leipzig mocht, en dat was natuurlijk ook geweldig. Maar dat heeft me ondertussen het onrustige gevoel opgeleverd dat ik nodig mijn Albert Lortzingwebsite moest upgraden. Liep al een jaar meer rond met dat plan - heb ik nu eindelijk wat tijd voor gevonden. Is nog niet klaar, maar dat komt. Die Lortzingwebsite is een van mijn langstlopende projecten, waar ik toch wel vreselijk trots op ben. Vol informatie en zeker het beste van wat er op Lortzing-gebied op het Web te vinden is. En dat wil ik graag zo houden: zo'n website levert je natuurlijk ook veel contacten en informatie op.
Zoals ook met een van mijn andere web-projecten: enige weken geleden werd ik gecontacteerd door het weekblad Elsevier: of ze de foto's op mijn ruimtekolonisatie-website mochten gebruiken voor een artikel over 40 jaar maanlanding. En eigenlijk niet de foto's - die zijn voor gebruik op de website altijd verkleind en dus onbruikbaar voor afdrukken in een blad - maar het originele materiaal, zodat ze het zelf konden fotograferen. Met angst en beven mijn jeugdherinneringen opgestuurd; jaren kijk je er niet naar om, maar op zo'n moment realiseer je je wat het eigenlijk voor je betekent. Ze zijn er netjes mee omgesprongen en hebben mooie foto's gemaakt - toen ik deze week het exemplaar van de Elsevier toegestuurd kreeg met "mijn" materiaal erin was ik best trots. Alweer trots, jawel - it's good to be good.
Ondertussen een komen en gaan van kinderen die naar kamp moeten worden gebracht en gehaald. Dagje uit met Martha, mijn favoriete schoonmoeder naar Paleis het Loo - de Juliana expositie. En twee verjaardagsetentjes op één dag: Quinten's 45ste verjaardag en Ron's 60ste verjaardag, gecombineurd met 35ste trouwverjaardag. Soms wat veel, maar ik zeg overal gewoon "ja" tegen.


Ondertussen - er zit een gat van zeker zes weken tussen het schrijven van het stukje hierboven en wat ik nu schrijf - twee keer op vakantie geweest. Geen tijd dus voor webactiviteiten: mijn "Mood-Chart" is al weken aan het flatlinen; niet omdat ik het niet naar mijn zin zou hebben, maar te druk om de score bij te houden. Vooral: geen computer in de buurt. Ook mijn Geek-chart laat een angstaanjagend leeg zien: geen geblog, gemicroblog en andere social-webactivities. Dat voelt zeer disconnected. De winst is: (slechts) twee boeken uitgelezen ("Undine" van Friedrich de la Motte Fouqué en "Wilhelm Meisters Leerjaren" van Goethe) , twee musicals gezien ("We Will Rock You" en "Billy Elliot"), drie uiltjes gekocht, vier musea bezocht, mooie plaatsjes gezien, w.o. Canterbury en Glastonbury (om alleen de bekendste te noemen) en vooral veel nieuwe inspiratie opgedaan. De herinneringen en foto's moeten nog verwerkt, maar dat ga ik niet nu doen: morgen begint mijn gewone leven weer "- back to business. Dus besluit ik het evalueren, documenteren en archiveren te laten voor wat het is en vanaf nu weer de draad op te pakken.