Klein maar dapper stond op mijn rapport van de tweede klas (nu groep 4) basisschool. Het was natuurlijk goed bedoeld, maar echt leuk vond ik het niet. Erg groot ben ik nooit geweest - en dat heb ik vaak moeten horen.
In Glastonbury liep ik deze vakantie langs "The George & Pilgim's Hotel", een beroemd gebouw vanwege de fraaie gevel. George is weer het kleine opdondertje :-(
Ironisch genoeg staat de naam "George" in films vaak garant voor de loser, de minkukel, de eikel; denk aan "George and Mildred" of aan de vader in "Mary Poppins". Maar er zijn meer voorbeelden al willen ze me zo snel niet te binnen schieten: ik heb het verdrongen.
Ter compensatie heb ik mijn kinderen als snel geleerd dat mijn naam niet "George" "(spreek uit: "Sjors") is, maar "Super-Sjors". Toen mijn eigen kinderen op een leeftijd kwamen dat ze me doorkregen had ik gelukkig mijn buurkinderen, Inke, Kyra en Miro die er een tijdje in wilden geloven. Ik-allemachtig.
Helaas, het blijft geen feest: ook zij hebben mij allang ontmaskerd. Maar gelukkig wilde Hester, wachtend in een restaurant tot het eten werd opgediend, op de papieren place-mat deze fraaie tekening voor me maken.