Weeralarm

De eerste werkweek na de vakantie begon al gelijk met bovenmatige gladheid. Op de eerste koorrepetitie van het nieuwe jaar belde Operakoor Maasstad af - te glad en te gevaarlijk om te komen voor de leden. Voor mezelf eigenlijk ook, maar ik zou het wel gedurfd hebben. Hoe dan ook: ik heb altijd iets te doen, dus een vrije maandagavond kwam me wel van pas: ik kwam nu vooral wat minder tijd te kort.
Het was echt glad, maar dinsdag ging ik toch naar het koor: er was open avond bij het Hillegersbergs Mannenkoor, met nieuwjaarsborrel. Leverde toch drie nieuwe leden op, altijd mooi. We repeteren gewoonlijk in Schiehoven-Wilgenplas, maar voor deze gelegenheid was uitgeweken naar brasserie "Onder de Wilgen".

Na afloop nog even kijken in de gang, waar koorlid Hans van Ditmarsch een kerststal had ingebouwd. Er is een kunstenaar aan die man verloren gegaan - maar nu zingt hij in mijn twee koren en daar ben ik toch ook wel heel blij mee. Natuurlijk gelijk met mijn cameraatje een foto gemaakt, maar deze foto's, gemaakt door Peter 't Hart, zijn beter:

De week ging verder voorbij met lesgeven en verder werken aan het orkestreren van onze schoolmusical "The Buzz", een flinke klus, maar gelukkig is de voltooiing in zicht. Van het orkestreren dan, want er moet nog heel wat gerepeteerd worden voordat het allemaal een beetje behoorlijk zal gaan klinken.

Dus zaterdag nog een hele dag gerepeteerd op school. Wat werk ik toch hard, maar gelukkig wordt het wel gewaardeerd. Vrijdag werd ik onder voorwendsel van een "probleem" (ik dacht natuurlijk aan een computerprobleem) naar de rectorskamer gelokt. Daar zat, behalve de rector zelf, de voorzitter van het schoolbestuur en even overviel mij de angst dat ik mijn congé zou krijgen. Het tegendeel was waar: voor mij volslagen onverwacht kreeg ik een kleine toespraak waarin waardering werd geuit voor mijn verzameld oeuvre: mijn enhousiasme als muziekdocent en al het andere wat ik zoal doe voor de school - op dit moment vooral de Elektronische LeerOmgeving opzetten en onderhouden. Ik kreeg bloemen en een oorkonde, volgens de rector relativerend een "Spielerei" genoemd, maar ik zie het als een opsteker en dat kun je altijd gebruiken.

Zaterdag na de repetitiedag hadden Marit en ik nog een programma vol kunst af te werken: Eerst zouden we in Haarlem naar het concert gaan van Jenny Arean en Louis van Dijk. Het was nog spannend of dat wel door kon gaan met het weeralarm, maar dat viel achteraf erg mee. Er was goed te rijden en aangezien we dit weekend kinderloos waren, besloten we er gelijk een hotelletje aan vast te boeken. De keus viel op het Amrath Frans Halshotel in Haarlem, betaalbaar en vlak boven de parkeergarage. En op loopafstand van de Philharmonie, waar, zo dachten wij althans, het concert zou plaatsvinden. Het hotel was okay, en daarmee is alles wat daarover te zeggen is zo'n beetje gezegd. De binnenhal is wel imposant met de grote wenteltrap naar de kamers en, aan het plafond, het gebrandschilderde glas-in-loodwerk van Gerti Bierenbroodspot uit 2006.

Na het inchecken eerst maar happen. Na een voettocht door het bevroren Haarlem, waar we eerst langsgingen bij restaurants die we al kenden, maar voor deze gelegenheid niet goed genoeg vonden, kwamen we uiteindelijk terecht bij Spaarne66, waar we een heerlijke soep gevolgd door een matig hoofdgerecht en een redelijk dessert verzwolgen. Met wijn, natuurlijk, want zoals op het grote bord met quotes aan de muur te lezen was:

“Quickly, bring me a beaker of wine, so that I may wet my mind and say something clever.” - Aristophanes.

Ik had dat bord graag willen fotograferen, want het stond vol pakkende quotes over eten en drinken, maar ik ben altijd maar wat voorzichtig met die camera (niet iedereen vindt het prettig als je fotografeert) en tegen de tijd dat ik het wilde doen zaten er mensen voor. :-(
Die hoef ik er niet op :-)
Wat ik wel oppikte was de leuke Boomerang-kaart die eigenlijk een reclame was voor een abonnement op de VARA-gids, maar geïnspireerd was op Google:

Da's wel iets anders dan het Google-logo dat de zoeker zelf op 4 januari uitbracht tgv de geboortedag van Isaac Newton (de vallende appel bracht, volgens de legende, Newton op het idee van zijn wetten over de zwaartekracht).

Na het eten dus rustig aan naar de Philharmonie. Bij de kaartcontrole kwamen we er moeiteloos door, ik was al teleurgesteld dat er helemaal niet gevraagd werd naar mijn "Teacher of Arts" CJP, die ik via mijn collega's CKV van school gekregen heb (en waar ik juist vanwege de vermelding "Teacher of Arts" zo trots op ben - een kinderhand is gauw gevuld), maar nog bonter is dat ik bij bestudering van het programmaboekje merkte dat ik het verkeerde programma in mijn handen gestopt had gekregen! Ik terug naar de programmaboekjesuitdeelmevrouw, die vervolgens zei dat we kennelijk bij de verkeerde zaal zaten! Philharmonie en Stadsschouwburg delen in Haarlem hun website en kassa, maar wij moesten naar de Stadsschouwburg en dat ligt min of meer aan de andere kant van het centrum :-(
Wij hadden nog precies een kwartier om ons daar te voet heen te begeven, ons kwaad makend over dat dat niet wat duidelijker op de website staat en toch vooral over het feit dat het bij de kaartcontrole aan de ingang niet opgemerkt was - wij komen nu eenmaal niet uit Haarlem. Aangekomen bij de Stadsschouwburg - net op tijd en zonder valpartijen in de spekgladde Houtstraat - liepen we tegen mensen aan die het omgekeerde probleem hadden: zij zaten nietsvermoedend in de Stadsschouwburg en moesten nog snel naar de Philharmonie - dat hebben ze zeker niet meer gehaald. Achteraf kun je erom lachten, maar een beetje slordig vind ik het wel.

En zondag naar West Side Story. Geweldige muziek en leuk hem nu eens als musical gezien te hebben. Vanwege de gladheid (en ook om de peperdure parkeergarage in Scheveningen uit te sparen) maar met het openbaar vervoer gegaan, waar ik weer van leerde waarom ik daar zo min mogelijk gebruik van maak: de chauffeur van HTM-lijn 21 was zo hufterig misbruik te maken van zijn positie en liet ons, met een aantal andere reizigers, niet binnen omdat zijn bus "te vol" zat. Dat is natuurlijk een tamelijk betrekkelijk iets, waar je lang of kort over kunt discussiëren, maar er stapten zeker 6 mensen uit, dus je zou denken: er kwamen ook weer 6 plaatsen vrij. Ik hoop maar dat-ie er een fijn machtsgevoel aan over heeft gehouden. En stiekem hoop ik dat na afloop van zijn dienst bij het naar huis gaan de kou en de gladheid hem een beetje noodlottig zijn geworden.
Meen ik dat nou?
Niet echt, mijn weekend was te goed om lang rancuneus te blijven. :-)