Charming Brugge

Tijd niet een weekendje weg geweest, mengeling van druk3 en het veranderende leefritme van de kids, waardoor ze niet meer op van te voren berekenbare tijden thuis zijn. Of eigenlijk: niet thuis zijn, want als zij weg zijn kunnen wij ook de hort op. En gaan. Dit weekend was er eindelijk weer eens een gaatje, dus toen ik vrijdag om half zes thuiskwam had Marit mijn koffertje al gepakt. Ff checken of mijn favoriete after shave erbij zat - voor het overige vertrouw ik haar volkomen - en wegwezen.
Reisdoel Brugge; we hadden geboekt in B&B "Charming Brugge", een prachtig herenhuis aan de (of is het "het" ?) Komvest 13, dat door de eigenaren schitterend was gerenoveerd en in stijl was ingericht.

Onze gastheer had ons bij aankomst keurig uitgelegd wat we allemaal in Brugge konden doen, waar de meest interessante culturele zaken te beleven waren en welke musea en restaurants we beter konden mijden. Alles met een fluorescerende stift in verschillende kleuren op de plattegrond aangetekend: een man naar mijn hart. Echter: als ik vrij ben is mijn vaste plan om geen plan te hebben - ik slenter wat rond door zo'n stad en zie wel waar ik tegenaan loop. Dus dat deden we, ondanks de miezerige regen, waardoor ik mijn humeur nooit laat vergallen.
Boekhandels zijn gevaarlijk voor mij, dus ik liet De Slegte links liggen en ook de Standaard Boekhandel tegenover de schouwburg, waarvoor ik beloond werd met het leuke beeld van de Vogelvanger uit Mozart's Zauberflöte dat voor de schouwburg staat.:

Met het vrolijke vogelvangerdeuntje in mijn hoofd liep ik verder door de Vlamingstraat. Op de markt is natuurlijk heel wat te zien. Bij boekhandel De Reyghere wierp ik een steelse blik in de etalage - meer was het niet. Wat zag mijn oog? Een boek over de componist Erik Satie - "de man met een kleine piano in zijn hoofd"!

Ik naar binnen maar vond het boek niet bij "muziek" of "biografieën", dus moest ik naar de infobalie. Dat haat ik, want toegeven de weg niet te weten in een boekhandel is voor mij een enorme vernedering. "Meneer, da's een kinderboek" zei de infobaliemevrouw. Ik had nog kunnen denken, "te oud als voorleesvader, te jong als voorleesopa", want die vrouw had me natuurlijk gelijk getaxeerd, maar ik liet me niet uit het veld slaan - of ik het toch mocht inzien. Voor mijn generatie, opgegroeid met de jongensboeken van J.B. Schuil een zeldzaam mooi geillustreerd boek. Met die leuke gedachtenkronkels van Satie in kindertaal verwerkt. Zoals deze: Satie ziet op straat een kersverse moeder met haar pasgeboren baby in de kinderwagen. "Gefeliciteerd met je geboorte", zegt Satie tegen de baby. :-)
En een CD met zijn muziek - en niet alleen maar de eeuwige Gnossiennes en Gymnopédies. "Doen" zei Marit, die van een nieuwere generatie is, al met een ander soort kinderboeken is opgegoeid en aan het decoratieve element in de boekenkast dacht (waar nu een kijk- en luisterboek over Maria Callas staat).

Vlak naast de boekhandel staat het historische monument ‘Huis Bouchoute’. Er zit tegenwoordig een brasserie in en wij nuttigden daar onze lunch. Daar leerde ik a) dat deze tent zichzelf nogal overschat qua vraagprijzen voor hun produkten en b) over de Bol van Quetelet,

die daar op het dak staat en waar de naam van het pand "Meridian 3" vandaan komt. Aan mijn zojuist verworven kennis over de bol van Quetelet klampte ik mij blijmoedig vast en besloot dat met de Vogelvanger, het Satie-boek en het zojuist geleerde het na krap twee uurtjes Brugge al 3 - 0 voor mijn goede humeur stond.
Nog meer leuks:

Prachtige "snoepwinkel "La Cure Gourmande". Etalage met keramieke kippen. Dit exemplaar stelt "George" voor, de trotse baas van het hoenderhof, die voldaan van zijn mannelijke dominantie het hoofd opricht. Zo kan-ie wel weer.
Winkel "The Bear Necessities" - pluche beren Slapende kat in modewinkel; heeft een prima plekje gevonden op een stapel vesten.
Muzikanten op de brug bij De Dijver. Het gaat mij om de viool Fotograferende Japanners bij het beeldje van de OL-Vrouwekerk. De pot verwijt de ketel, natuurlijk.

Zo, dat was een kleine selectie - want natuurlijk heeft mijn camera weer overuren gemaakt.
Voor we terugreden naar huis nog een klein stukje historie invoelen: even langs het nabij gelegen plaatsje Damme, waarvan ik weet dat daar het vermeende graf van Jacob van Maerlant is. Daar kon ik niet bijkomen, maar wel bij Maerlant's standbeeld.