Met de school fijn een dagje naar buiten

Altijd een favoriet liedje van me geweest, op zijn minst vanwege het lekker vals blerrende kinderkoor in het refrein. De humor is wat verouderd, maar toch.
Deze week mocht ik een dagje uit met de bruggers van het VCL, naar Kröller-Müller. Musea doen er tegenwoordig van alles aan om kinderen met kunst in contact te brengen en dat is goed. Mijn leerlingen waren ook best geïnteresseerd en ze gedroegen zich voortreffelijk. Maar of de reguliere bezoekers van het museum zo blij zijn met het nieuwe beleid weet ik zo net nog niet: behalve het VCL waren er zeker nog twee scholen en met daarbij nog een groepje oude-van-dagen en een groep Japanners betekende dat gewoon dat het museum hartstikke vol was, in ieder geval het binnendeel.
Het mooiste was dat ik een kunstliefhebber geduldig met zijn camera zag wachten tot mijn leerlingen uitgekeken (en uitgeschreven, want alles moet tegenwoordig geëvalueerd worden) waren bij "De aardappeleters". Hij wilde het Meesterwerk fotograferen, maar daarvoor had hij ruim baan nodig. Toen mijn groepje eindelijk vertrok naar het volgende kunstwerk, zag hij zijn kans schoon en stelde zijn camera scherp. Dat was pech, inmiddels kwam een oud vrouwtje met haar rollator voorlangs om de aardappelen en hun eters van dichtbij te bekijken. Ik zag hem vloeken.

Wat hebbie trouwens een tijd alweer niets geschreven? Tja, druk. Altijd wat te doen. Dus af en toe maar even skippen. Ik ben natuurlijk wel bezig en ik schrijf ook wel, maar op de andere blogs - die vind je hiernaast. Bijvoorbeeld: nieuw stuk gemaakt, "De gelukkige huisvrouw" gezien, bezig met het voorbereidingen van mijn concert met het Berliner Requiem van Kurt Weill met het Hillegersbergs Mannenkoor, een interview gegeven voor de Quest over Transhumanisme (komt volgende maand uit, dus mag ik nog niets over zeggen) en nog zowat.
En er moet natuurlijk ook verdiend worden, €€€, om al die activiteiten weer van te kunnen betalen. Maar zolang dat een dagje uit naar het Kröller-Müller is, is dat niet zo erg, toch?