Finale

Nee, ik heb het niet over de finale van het WK. Aan voetbal heb ik zo'n hekel - eigenlijk vooral aan de voetbalverdwazing, want met de sport zelf is natuurlijk niks mis - dat ik ooit mijn kapper heb uitgezocht op zijn bereidheid niet in mijn bijzijn over voetbal te zullen praten.

Ook heb ik het niet over de nieuwe editie van het muzieknotatieprogramma Finale dat ik altijd gebruik, want dat komt jaarlijks met een update, waarvoor de snelle beslisser dan een schamele korting krijgt. Via de website met de toepasselijke URL "upgradefinale.nu" kun je dan op een site komen waar de nieuwe features op staan. Zes minimale vernieuwinkjes maar liefst heeft deze upgrade voor € 139 te bieden, op de website staat dan met grote letters "En nog veel meer!!!", maar wat dat veel meer dan precies is wordt nergens onthuld. Even over denken dacht ik nog en - Floeps!! - voor ik het in de gaten had hoorde ik niet meer tot de snelle beslissers. Dus mag ik een update van niks kopen voor het volle pond á € 149! Niet dus, want als de verbeteringen zo minimaal zijn voldoet de oude versie nog heel goed.

Boe, Boe en driewerf Boe voor de makers en eigenlijk ook voor K B Software & Systems b.v., dat in Nederland het alleenrecht heeft dit overigens toonaangevende product te verkopen.

Nee, ik heb het over de Finale van het seizoen - de Grote Eindspurt tot over de Finish! Na de laatste uitvoering van De Buzz, het - twee jaar eerder dan gepland - in goede orde afleveren van mijn geslaagde ELO-project (voorlopig nog hier te zien) en het helaas iets minder goed afgelopen "Berliner Requiem"-project met het Hillegersbergs Mannenkoor was ik behoorlijk afgepeigerd. Vooral vergader-moe overigens, want ik weet van geen ophouden als het gaat om het schrijven en arrangeren van muziek, het doen van repetities, het geven van lessen en het bouwen van ELO's, CMS's en Websites, maar als je mijn productiviteit en creativiteit om zeep wilt helpen moet je me vooral veel laten vergaderen en evalueren.
Gebabbel.
Geneuzel.
Geleuter.
Ge-Ouwe H***.
Dat wat de Duitsers zo mooi "plaudern" noemen.
Na de zoveelste vergadering (waarin ik stiekem zat uit te rekenen hoeveel ELO's, CMS's en Websites ik in al die verloren uurtjes had kunnen bouwen) heb ik besloten het praatwerk aan mensen over te laten die daar meer lol aan beleven dan ik en mijn energie voor die eindsprint te gebruiken.

Zo was het dan ineens vakantie op school en aangezien onze kinderen al gelijk zelf op vakantie of scoutingkamp gingen hadden wij het rijk alleen. Waarom thuiszitten als er ergens op de wereld nog een mooie stad is waar ik niet geweest ben? Zoals Gent. Het lijkt ongelooflijk, maar ik was er nog nooit aan toegekomen. Dus een laaang weekend geboekt in B&B Atlas. Prachtige B&B, ingericht met atlassen en globes, vriendelijke gastheer en -vrouw. De eerste dag regende het behoorlijk, maar dat weerhield ons er niet van de stad door te trekken met ons vaste plan: het hebben van geen plan. Gewoon straat in, straat uit en wel zien wat we tegenkomen. Camera voortdurend in de aanslag. Prachtige stad, en op het grote plein voor de St Baafskathedraal: ja, hoor: een groot televisiescherm om de Gentenaar naar Duitsland - Argentinië te laten kijken.

Op het moment dat ik deze foto schoot was het nog 1 - 0! :-)

Drie dagen de stad verkend (om daarna in de gids te lezen wat we allemaal gemist hadden) en toen terug, want maandagavond de laatste kooravond met Kwasi Kloos, hetgeen betekende eten bij strandtent Bora-Bora in Scheveningen.

En de avond daarna: laatste repetitie van het seizoen met het Hillegersbergs Mannenkoor. Opvallend dat ik dit seizoen bij beide koren begonnen ben, al was het met Kwasi Kloos pas vanaf 1 maart en met het HMK een heel seizoen. Eigenlijk best een productief jaar achter de rug! Vanwege - ja hoor - het voetbal (Nederland - Uruguay) begonnen we een half uurtje eerder, zodat we na een uur repeteren aan de borrel konden en vooral: voor de buis omdat niemand de halve finale wilde missen.

Je ziet hier de heren zangers rustig TV kijken, maar er zijn ook dames bij. Dat zijn onze koorfans, trouwer bij iedere repetitie aanwezig dan sommige zangers - al mogen ze niet meezingen. Ik weet niet of er andere mannenkoren in Nederland zijn met zo'n fanclub, maar uniek vind ik het wel! En niet alleen omdat ze ons af en toe in de watten leggen met een klein cadeautje; eerder schreef ik al over een leuke uilen-puzzelkaart die ik gekregen had. Ook nu was er bij de afsluiting van het seizoen een presentje voor mij, omdat ik de horde van het eerste jaar had genomen.

Een leuk fotoboekje met herinneringen aan de successen van het afgelopen jaar en een mok met een uil.

Ik heb de wedstrijd tot de pauze meegekeken - je dirigeert een mannenkoor of niet - en ben tijdens de pauze bij 1 - 1 naar huis gereden. Ik heb nu écht vakantie!

Het was doodstil op straat en ik betrapte me erop dat ik toch nog redelijk bezorgd was of het allemaal een beetje gunstig voor Nederland zou verlopen. Thuisgekomen bleek de stand 3 - 1; hiep-hoi, snel een glas inschenken en nog even het laatste kwartiertje meepikken. Tegendoelpunt, 3 -2 verdorie. Toch nog spannende laatste vijf minuten, maar het bleef zoals het was. Pfff, gelukkig, Nederland in de Finale.

Woensdag: naar de Parade in het Westbroekpark. Voorstelling gezien: "Schoftendiner" van Carver. Erg goed. Maar naar de Parade ga je eigenlijk voor al het andere, het buiten eten, mensen kijken:

en, niet te vergeten, de "Zweven is Leven"-zweefmolen. Maar helaas, die mooie poster is er niet meer, vervangen door een stom A4-tje met de spreuk "Zweeft, en gij zult vinden". OMG, die man is een filosoof... Alles wordt minder, wordt het niet? :-)

Buiten het Paradeterrein bij het Troelstra-monument de fietsen weer opgehaald en ik kon het niet laten een praatje te maken met de twee parkeerwachters die in hun dienst-auto naar het begin van de wedstrijd Duitsland - Spanje zaten te luisteren. Ik vroeg wat het stond (0 - 0) en op welk land ze hoopten voor de finale tegen Nederland.

Hoe diep kun je zinken? Ik, praten over voetbal, met een parkeerwacht! Na de Finale misschien een andere kapper gaan zoeken.