Deze uil kreeg ik van Marit na een optreden in Medemblik. Hij is gemaakt volgens de zgn. "Raku""-techniek, er zat een hele beschrijving bij.

De betekenis van het Japanse karakter voor Raku is moeilijk in één woord uit te drukken. Vreugde, vrede, vrijheid en welzijn zijn begrippen die er het meest aan verwant zijn.

Raku is vermoedelijk in Korea ontstaan. In Japan is deze techniek echter tot grote bloei gekomen. In de veertiende eeuw had het theedrinken zich daar tot een ceremonie ontwikkeld, genaamd "CHA-E". Deze ceremonie was gebaseerd op de Zen-gedachte: het geloof dat Boeddha in ieder mens aanwezig is, en de verlichting (verlossing) gevonden kan worden in serieuze zelfstudie, meditatie en zelfdiscipline. In 1582 is een nieuwe wijze van theeceremonie tot stand gebracht, nl. de "CHA-NO-YU". Onderdeel van deze ceremonie was een speicale kom, de "CHA-WAN". Het gebruik van deze, volgens de raku-techniek vervaardigde theekom was zeer persoonlijk. Veelal was het een familie-erfstuk.

De Rakutechniek houdt in dat het wekstuk in een gleoiend hete oven (1000 graden celcius) wordt geplaatst. Als het glazuur gesmolten is wordt het werkstuk met een tang uit de oven gehaald en geforceerd afgekoeld. Dit gebeurt onder reducerende omstandigheden. Dit wil zeggen dat er een zuurstofarme omgeving wordt gecreëerd. De in de klei en glazuur aanwezige metalen zullen als metaalclusters zichtbaar zijn. Om oxidatie te voorkomen, koelen we na het reduceren het werkstuk af in water.