Op 11 mei 2008 gaf werd Igor dood gevonden. Jarenlang was hij onze trouwe Anolis, een kleurrijke persoonlijkheid. Hij leefde zijn leventje in Marit haar terrarium.

Een korte necrologie:

Hij heeft een mooi leven gehad; twee vrouwtjes overleefd, die hem geen van tweeën met kinderen hebben opgezadeld; de bak voor zich alleen, slechts gedeeld met vijf Bombinae Orientalis, door mij liefdevol "Paddo's" genoemd, met tot de verbeelding sprekende namen als "Mozart", "Beethoven" en verder weet ik het niet meer. Die paddo's lieten hem met rust, en hij hun. Maar op moederdag werd hij dood gevonden op de bodem van het water waar hij niet zo graag vertoefde. Naar de oorzaak kunnen wij slechts gissen, maar waarschijnlijk was het gewoon zijn tijd.

Ik herinner mij de tijd dat ik met mijn kinderen de huisdieren na hun verscheiden mocht begraven in het tegenover mijn huis gelegen Haagse Zuiderpark. Kreeg zwaar de pest in als er weer zo'n aaibaar dier was vertrokken - kon ik weer met mijn huilende kroost een gat graven in de weerbarstige grond, als het meezat ook nog in de vrieskou.

Marit is inmiddels 21 en een Anolis is geen cavia of tamme rat. Ik geloof dat ik zelf nog het meest in de rouw was, dus na een foto en het een-twee-drie-in-Godsnaam hebben Marit, Hester en ik het onzielde lichaampje van Igor via het toilet aan het Haagse riool prijsgegeven. Life goes on.