Alle tijd

Een titel die me doet denken aan "Time Enough for Love", van Robert Heinlein, een van mijn favoriete boeken. In dit geval slaat het op het
voortreffelijke B&B
waar ik het gelopen weekend mocht logeren - dankzij mezelf. Ik had het Marit voor haar verjaardag cadeau gedaan, maar ik ben nu eenmaal een van die mannen die hun vrouw graag iets geven waar ze zelf ook nog wat aan hebben.

Een heel weekend met zijn tweeën; we hadden echt Alle Tijd. Een schitterend Erfgoed-huis, een copieus ontbijt en dat alles in Nijmegen, waar ik, geloof ik, nog nooit geweest was. Mooie stad, vooral het centrum.

Natuurlijk gingen we eerst lekker winkelen. Winkelen in een andere stad betekent vooral dat de bekende winkels nu in een andere volgorde aangedaan worden, want het is eigenlijk overal hetzelfde. Het is mijn gewoonte in een andere stad in ieder geval altijd een filiaal van De Slegte aan te doen, want die collectie kan per filiaal natuurlijk behoorlijk verschillen. Helaas, geen De Slegte in Nijmegen. Gelukkig bood Antiquariaat Van Hoorn in de Houtstraat een goed alternatief. Daar aardig wat weggesleept waar ik al een tijdje naar op zoek was, zoals het enige nog in mijn collectie ontbrekende Hubert Lampoboek: "De Ring van Möbius" deel 1. En aardig wat Duitse "Reclam"-deeltjes met Biedermeier literatuur van Nestroy en Raimund. De verkoper zal wel gedacht hebben "wat moet je daar nou mee", maar mijn weekend kon toen eigenlijk al niet meer stuk.

Daarna naar de film in Lux: "Happy-Go-Lucky"; een irritant blije film. Ik had nog even in het begin de neiging weg te lopen, want er was heel wat faute humor, maar ben achteraf toch blij dat ik ben blijven zitten. De film werd leuker en kreeg enige diepgang tegen het eind. En ik hou van diepgang.

Eten in Restaurant De Stadstuyn - ook al voortreffelijk - en daarna snel naar het hotel, om nog even van die fraaie kamers te genieten.

De volgende dag begon met het beloofde copieuze biologische ontbijt. Heel slecht, zoveel eten, maar ik heb het toch allemaal genomen. Daarna nog een fillempje, Giorni e Nuvole, Dagen en wolken. Een film waarin de relatie tussen man en vrouw van middelbare leeftijd door een diep dal gaat. Een prachtige film, dikke 9.

Het geheel werd afgesloten met een eenvoudige lunch - je moet toch eten - en daarna weer terug naar huis via Kudelstaart - op verjaarsvisite waar we gelukkig konden blijven mee-eten.

Een dag geen ATWT is een dag niet geleefd, ook in Oakdale draait de wereld tenslotte door en je wilt toch bijblijven. De afsluiting van dit Hedonisitsch Weekend bestond dus uit een aflevering roddel en achterklap. Alleen de nootjes, kaas en Franse wijn hebben we maar achterwege gelaten.