50!

Jawel, ik probeerde hem nog te ontlopen door op vakantie te gaan, maar ik werd vorige week vrijdag wakker in het Deense Nyborg en toen had Abraham me toch weten te vinden.

Mijn GSM lag naast me te jammeren dat er -tig ongelezen sms-jes waren, waarvan één met de optimistische tekst:

Gefeliciteerd! Je bent nu ouder dan je ooit bent geweest, maar jonger dan je ooit zult zijn!

Eh, ja, zo kun je het natuurlijk bekijken.
Ik vroeg mij af of het nou volwassen aan zou voelen, dat vijftig zijn, maar eigenlijk - nu ik ervaringsdeskundige ben, kan ik het zeggen - is er geen verschil. Zo heb ik mijn verjaardag gevierd op dezelfde manier als ik dat de laatste jaren pleeg te doen: in het buitenland, alleen met mijn fantastische vrouw,

(hier ben ik nog 49 :->)
in een leuk plaatsje waar we koffie met gebak doen. Meestal in een leuke uitspanning, maar daar was dit keer wegens het weer geen sprake van: het werd een ongezellige tent, waar we in ieder geval binnen konden zitten.

Kijk mij daar nu heerlijk burgerlijk jarig zitten zijn.
De dag had echter een onverwachte verrassing in petto: zwervend door Nyborg kwamen we erachter dat er in het openluchttheater van de stad die avond een uitvoering van de musical Evita zou zijn! En dat er nog plaatsen waren! En dat ze ook nog eens ongekend betaalbaar waren! En, maar dat ontdekten we pas ter plekke, dat de uitvoering van een on-ge-loof-lijk hoog niveau was.

Dat was nog eens jarig zijn! En dan te bedenken dat de echte party nog moet komen.