parodie

warning: Creating default object from empty value in /home1/kuehlebo/public_html/georgeovermeire/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Tischbeins "Goethe in der Campagna"

Het beroemde schilderij "Goethe in der Campagna" uit 1787 van Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, waarop Goethe staat afgebeeld

(...)als Reisender, in einen weißen Mantel gehüllt, in freier Luft auf einem umgestürzten Obelisken sitzend, vorgestellt werden, die tief im Hintergrunde liegenden Ruinen der Campagna di Roma überschauend.
- Goethe's dagboek van 29 december 1786

ben ik bij toeval afgelopen maand twee keer in een bijzondere parodie tegengekomen.
Allereerst: het oorspronkelijke schilderij, met dank natuurlijk aan het artikel van Wikipedia, waar het schilderij ook beschreven wordt:

De Goethe-vraagbaak bij uitstek, Das Goethezeitportal, heeft een groot artikel met afbeeldingen "Goethe-Motive auf Postkarten: Tischbeins 'Goethe in der Campagna'."
In mijn kerstvakantie was ik in Freiberg, voornamelijk om een dag later in Annaberg-Buchholz naar de wereldpremière van Albert Lortzing's "Andreas Hofer" te gaan luisteren. Toen het rond etenstijd was, bleek het restaurant van mijn keuze helaas ook de keuze van teveel andere Freibergers en dus vol. Daarom week ik uit naar "PUBagai", een kroeg met Ierse aankleding waar ik een eenvoudige en toch smakeloze maaltijd at. De teleurstelling over vooral het minder gezellige restaurant werd ruimschoots goedgemaakt omdat aan de muur een promotie-spiegel voor het biermerk Köstritzer Schwarzbier hing, met een knipoog naar Tischbein's Goethe-portret:

Links onderin een tekst waaruit zou moeten blijken dat Goethe een bierdrinker is geweest, met een voorkeur voor het soort bier dat Köstritzer brouwt. Ik heb altijd gedacht dat hij meer van een goed glas wijn dan van een biertje hield, zoals blijkt uit het leuke boek van Boudewijn Büch "De Goethe-industrie", waarin Büch op pag 32-35 de literatuur over "Goethe en de wijn" bespreekt, maar Goethe is natuurlijk gebruikt om van alles en nog wat te rechtvaardigen, dus waarom zou een bierbrouwer zijn graantje niet mee mogen pikken?

Volgens Jan Klompmaker met het internet-alias "Epicurist" op een Google-forum over drank, dronk Goethe 1 a 2 flessen wijn per dag. Waar hij deze informatie vandaan heeft is wat schimmig, maar als Köstritzer omwille van de handel de bron achterwege mag laten, mag de zelf benoemde Epicurist het ook. Opvallend na het vermelden van dit in ons geniet-maar-drink-met-mate-tijdperk shockerende feit is dan Klompmakers vaststelling:

Een eigenlijke drinker was Goethe zeker niet; (...)

die ongetwijfeld is gebaseerd op verouderde opvattingen over wanneer je alcoholist bent.

Het drinken van drie biertjes per dag wordt nog niet als alcoholisme gezien. Wel kan het een fase zijn op weg naar verslaving. Gemiddeld een op de twaalf mensen die dagelijks alcohol drinken raakt er aan verslaafd.
Als norm voor schadelijk geldt 21 standaardglazen per week voor mannen en 15 glazen per week voor vrouwen. Voorwaarde is wel dat in die week twee dagen geen alcohol gedronken wordt.
-bron: wikipedia.

Tja, de tijden zijn veranderd.
Ik moet mij overigens wel verontschuldigen voor de slechte foto. :-). Toen ik de spiegel zag ging ik helemaal los en wilde hem eigenlijk het liefst hebben, maar dat ging helaas niet. Het haalbare alternatief was: fotograferen. In die donkere tent was dat zonder flits niet mogelijk, wat niet zo prettig is bij het fotograferen van een spiegel (je ziet nu een deel van het interieur van de Agai-pub weerspiegeld) en ook wilde ik naar het Duitse publiek, dat in de buurt van de spiegel rustig zat te eten, geen al te opvallende indruk maken.
Maar ja, wat moet je? Voor de Duitsers is de afbeelding van Goethe wellicht volstrekt normaal, die krijgen hem met de paplepel ingegoten. Hetgeen mag blijken uit het playmobilpoppetje dat ik op de website van de Playmobil Collectors Club ontdekte.

De tijd van Playmobil is helaas voor mij voorbij, maar wat zou ik graag zo'n PlayMobilpoppetje van Goethe willen hebben. En dan ook van Beethoven, kan ik de beruchte "Sternstunde der Menschheit"-scene in Teplitz naspelen.
Of van Albert Lortzing.
:-)

O selig, o selig, ein Kind noch zu sein!

Wie zong dat ook alweer?

Opmerking: Ik heb lang geaarzeld of ik dit stukje op mijn Goethe-website of hier zou publiceren. Vanwege het ludieke karakter heb ik uiteindelijk voor dit Hedonistisch Weblog gekozen.

Syndicate content