trilogie

warning: Creating default object from empty value in /home1/kuehlebo/public_html/georgeovermeire/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

The Trilogy

Another damned thick book! Always scribble, scribble, scribble! Eh, Mr. Gibbon? - Toegeschreven aan Prince William Henry, Duke of Gloucester and Edinburgh, 1781", bij het in ontvangst nemen van deel 2 of 3 van "The History of the Decline and Fall of the Roman Empire".

Op 16 maart 2009, vandaag bijna zeven jaar geleden, begon ik te lezen in "Quicksilver", deel 1 van Neal Stephenson's magnum opus "The Baroque Cycle". Een jaar daarvoor had ik, na een worsteling van ruim twee jaar, Stephenson's "Cryptonomicon" uitgelezen en inmiddels had ik de drie dikke delen van de Baroque Cycle - meer dan 1000 pagina's per deel - al bij de American Bookshop zien liggen. Hele stapels, zowel hardcover als paperback. Zouden ze die ooit allemaal verkocht hebben? (En: zouden ze allemaal ook daadwerkelijk uitgelezen zijn?)
Ik wist gelijk dat ik ze ook wilde, nee: móest lezen, maar ook zag ik er tegenop: 3 delen, ieder op zich nóg dikker dan Cryptonomicon en waarschijnlijk - Stephenson kennende - minstens even complex. Maar uiteindelijk was de verleiding te groot; ik kocht deel één bij de American Bookshop in Amsterdam, toen nog in de Kalverstraat, en begon buiten voor de winkel al te lezen.
Ik kan toch aardig snel lezen - al zeg ik het zelf - maar dit deel heeft mij in totaal drie jaar gekost. In het begin kwam ik maar moeilijk op gang. Tussendoor ging ik ook nog af en toe vreemd met andere boeken. Maar toen ik van de Treeware (de paperback-) versie overstapte naar het Ebook, wat het opzoeken van mij onbekende Engelse woorden - zéér noodzakelijk vanwege Stephenson's gedetailleerde manier van schrijven - een stuk gemakkelijker maakte, schoot ik er doorheen. Na een time-out van een jaar, waarin andere boeken vooral dienden om mij te overtuigen van de grootsheid van Stephenson - een soort "buiten honger krijgen, thuis komen eten" - begon ik opgewekt aan deel twee.
Een half jaartje had ik nodig om dit deel door te werken, hoewel het voor mij, vanwege vele economische verwikkelingen in de verhaallijn, waar ik niet zo veel mee heb, een stuk pittiger was om te begrijpen. Dat heeft mij overigens niet weerhouden van mijn slechte gewoonte tussendoor af en toe wat andere lectuur mee naar huis en eventueel mee naar bed te nemen.
Ik nam vervolgens de zeer ruime periode van twee jaar om de aanloop te nemen voor het slotdeel. Ondertussen vlinderde ik gewetenloos van het ene naar het andere boek. Aan onthouding doe ik niet, want er zijn natuurlijk nog meer goede schrijvers dan alleen Stephenson en bovendien zou ik met het uitsluitend lezen van zulke dikke pillen nooit de mijzelf opgelegde doelstelling van minstens 40 boeken per jaar in de Goodreads Reading Challenge halen.
Op 29 augustus 2015 begon ik aan deel drie. De op het internet (vooral WikiPedia en GoodReads) beschikbare samenvattingen van de drie delen (deel 1: redelijk uitgebreid en gedetailleerd, deel 2: ietwat summier en deel 3: niet) geven aan dat wereldwijd vele lezers er tijdens het traject de brui aan hebben gegeven. Zelfs tijdens dit magistrale derde deel ben ik niet geheel monogaam gebleven en heb nu en dan openlijk met andere boeken een bevredigend tussendoortje beleefd. Maar ondanks mijn losbandige leesgewoontes heb ik vandaag, 6 maart 2016, bijna zeven jaar na het openslaan van deel één (en ongeveer even lang als Stephenson deed over het schrijven van de Cycle) de finish op pagina 1081 gehaald.

Wat een boek.
Want, al is het opgesplitst in drie delen - overigens later, kleinere porties, zelfde menu, opnieuw uitgebracht in acht delen - het is natuurlijk eigenlijk één groot complex verhaal, met vele sub-plots en ideeën. Je moet dus echt voor de hele serie van >3.000 pagina's gaan.

Het was het waard, maar moet het allemaal zo lang? En vooral, waarom komen er steeds meer trilogieën?

Ooit las ik "Lord of the Rings", de trilogie van Tolkien. Als je Lord of the Rings leest, moet je eigenlijk ook "The Hobbit" doen, dus het is wellicht meer een tetralogie.
Daarna "Requiem for Homo Sapiens" van David Zindell, die ik eigenlijk ook als een tetralogie beschouw, omdat "Neverness" er als prequel bij hoort. Deze boeken (van Zindell, wel te verstaan) hebben overigens mijn denken zéér beïnvloed.

Daarna dus "The Baroque Cycle". Ik vond het (nogmaals) adembenemend, absoluut. Inmiddels ben ik gelijk na het afvinken van "The System of the World" (deel 3 van de trilogie) op mijn "currently reading"-list bij GoodReads maar verder gegaan met deel twee uit de "Golden Age" Trilogy van John C. Wright. Deel 1 heb ik een tijdje geleden al uitgelezen en dat was goed, dus ik maak het maar af - denk ik. Het is gelukkig een stuk dunner dan Stephenson's boeken.

Nog meer trilogieën? Jawel, ik heb ook Hannu Rajaniemi's "Jean le Flambeur" series en Ramez Naam's "Nexus" trilogie gelezen. Voor de laatste twee trilogieën geldt dat het eerste deel steeds het beste was en de auteurs leesbaar moeite hadden de originaliteit en de spanning van deel één door te zetten in de sequels.

Meer is helaas niet altijd beter. Dus de Red Rising trilogie van Pierce Brown, waarvan ik deel één met redelijk plezier gelezen heb (al herkende ik "The Hunger Games" - overigens óók een trilogie - erin, zonder dat ik ooit "The Hunger Games" heb gelezen), ga ik maar niet meer aan verder. Noem het bindingsangst; ik wil me niet meer te lang met hetzelfde boek, hoe mooi geschreven ook, bezig hoeven te houden.

Syndicate content